Dünya genelinde sol güçleri birleştirerek aşırı sağın yükselişine ve emperyalist savaşlara karşı mücadele etmek, 26–29 Mart tarihleri arasında Porto Alegre’de düzenlenecek olan Halkların Egemenliği İçin Birinci Uluslararası Antifaşist Konferansın temel hedefidir. 70’ten fazla ülkeden birkaç bin kişinin katılması beklenmektedir.
Etkinlik, Rio Grande do Sul eyaletinin başkentinde gerçekleştirilecek büyük bir sokak yürüyüşüyle açılacaktır. Üç gün boyunca 11 tematik genel oturum ve 150 öz-yönetimli etkinlik düzenlenecektir. Tartışmalar; toplumsal hareketlerin, ekofeminist ve sendikal mücadelelerin güçlendirilmesine, faşizme karşı uluslararası dayanışmaya ve aynı zamanda kurumsal siyasetin olanakları ile sınırlarına odaklanacaktır. Gazze ile dayanışma, iklim inkârcılığına karşı mücadele, toprak reformu ve Amerika kıtasındaki gelişmeler de öne çıkan başlıklar arasındadır.
2022 yılında Jair Bolsonaro’nun yenilgiye uğratılmasıyla Brezilya solu, neo-faşist tehlikenin durdurulabileceğini göstermiştir. Lula’nın adaylığının kazanması için; Lula’nın İşçi Partisi’nden (PT) radikal sol PSOL’a, Komünist Parti’den sendikalara ve halk hareketlerine kadar geniş bir yelpazede aktörler farklılıklarını aşarak ortak hareket etmiştir. Bu aktörler aynı zamanda konferansı organize eden birleşik komitenin de parçasıdır.
Konuşmacıların büyük bir bölümü Amerika kıtasından gelse de, 2001’de Dünya Sosyal Forumu’na ev sahipliği yapmış olan Porto Alegre’de çok çeşitli örgüt ve hareketler temsil edilecektir. Latin Amerika’nın en önemli toplumsal hareketlerinden biri olan Topraksızlar Hareketi (MST)’nin doğduğu bu şehir, konferans için sembolik bir merkezdir.
CADTM tarafından yapılan uluslararası çağrıya beş kıtadan 1800’den fazla aktivist ve kamuoyu temsilcisi imza atmıştır. Bunlar arasında MST lideri João Pedro Stédile; feminist düşünürler Nancy Fraser ve Tithi Bhattacharya; yazar Paco Ignacio Taibo II; kurtuluş teolojisinin önemli isimlerinden Frei Betto; Fransız milletvekili Rima Hassan; Gazze’ye yönelik Global Sumud Filosu katılımcılarından Thiago Ávila; CADTM sözcüsü Éric Toussaint; Barselona eski belediye başkanı Ada Colau; 2022 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Annie Ernaux; eski Britanya İşçi Partisi lideri Jeremy Corbyn; La France Insoumise lideri Jean-Luc Mélenchon ve çok sayıda uluslararası siyasetçi ve aktivist yer almaktadır.
Ayrıca Yanis Varoufakis, Zoe Konstantopoulou, Manon Aubry, Olivier Besancenot, Raymonde Ponce ve alternatif medya kurucusu Denis Robert gibi isimler de çağrıyı imzalayanlar arasındadır. Arjantin’den yüzlerce siyasal ve toplumsal temsilci konferansa destek vermiş ve 120 kişilik birleşik bir delegasyon oluşturulmuştur.
İspanya’dan ise Podemos, Sumar, BNG, EH Bildu, Comuns ve Compromís gibi partilerin milletvekilleri; ELA, LAB, CIG ve Intersindical Valencia gibi sendikalar ile CUP ve Anticapitalistas gibi siyasi hareketler destek sunmaktadır.
Neofaşist Enternasyonal
Donald Trump’ın öncülüğünde şekillenen bir tür neofaşist enternasyonal ortaya çıkmıştır. Aşırı sağ, Avrupa’nın birçok ülkesinde iktidara gelme tehdidi oluşturmaktadır. Hindistan’da İslamofobik Hindu milliyetçisi Narendra Modi iktidardayken, İsrail’de Benjamin Netanyahu hükümeti iki buçuk yılı aşkın süredir Gazze’de soykırım politikası yürütmektedir.
Latin Amerika’da ise 2023’te Javier Milei’nin Arjantin’de seçilmesini, 2025’te Şili’de Juan Antonio Kast’ın zaferi izlemiştir. Ekvador Devlet Başkanı Daniel Noboa, El Salvador’daki Nayib Bukele’nin otoriter modelini örnek almaktadır. Brezilya’da aşırı sağ, bu sonbaharda yapılacak seçimlerde Lula’ya karşı uluslararası bir ağın desteğiyle iktidarı yeniden ele geçirmeye çalışmaktadır. Bunun başarıya ulaşması, geçmişte askeri diktatörlüklerin ağır sonuçlarını yaşamış olan kıta için ciddi sonuçlar doğuracaktır.
Bu bağlamda, Arjantin’de 24 Mart 1976 darbesinin 50. yıldönümüne yönelik kitlesel anma etkinlikleri, Porto Alegre’de iki gün sonra başlayacak konferans için önemli bir siyasal hazırlık anlamı taşımaktadır.
Uluslararası Aşırı Sağ Ağları
Avrupa’daki aşırı sağ artık doğrudan Trumpçılıkla bağlantılı ulusötesi ağlar içinde örgütlenmektedir. Bu ağların başlıca buluşma noktası, ABD’de düzenlenen ve giderek uluslararasılaşan Muhafazakâr Siyasi Eylem Konferansı (CPAC)’tır. 2020’lerden itibaren AfD, Vox, Rassemblement National, Fidesz, Fratelli d’Italia, Chega ve Romanya’daki AUR gibi partilerin temsilcileri bu toplantılara düzenli olarak katılmaktadır.
CPAC, Trumpizm’in ideolojik eksenini küresel ölçekte yayan bir platform işlevi görmektedir:
medeniyetler savaşı söylemi, çok taraflılığa karşı çıkış, Avrupa Birliği düşmanlığı, göç karşıtlığı, kadın ve azınlık haklarına saldırılar, iklim inkârcılığı ve solun kriminalize edilmesi bu eksenin temel başlıklarıdır.
Bu süreç, Javier Milei, Jair Bolsonaro ve José Antonio Kast gibi Latin Amerikalı liderlerin aktif katılımıyla daha da güçlenmiştir. Trump bu liderleri “sosyalizme karşı direniş”in örnekleri olarak sunmaktadır. ABD dışında Brezilya, Meksika, Arjantin ve Macaristan’da düzenlenen CPAC toplantıları, Washington ile Avrupa ve Latin Amerika’daki sağcı hükümetler arasında kurulan transatlantik bir ağın varlığını ortaya koymaktadır.
Bu ağ sadece ideolojik değil; finansman, seçim stratejileri, dijital propaganda teknikleri ve toplumsal kutuplaştırma yöntemlerinin paylaşımını da içermektedir.
Vox ve Foro Madrid
CPAC’ın yanı sıra, İspanya’daki Vox partisi de bu uluslararası aşırı sağ ağın örgütlenmesinde merkezi bir rol oynamaktadır. 2020’de kurulan Foro Madrid, kendisini ilerici uluslararası forumlara karşı “yurtsever” bir alternatif olarak sunmaktadır.
Foro Madrid; Milei, Bolsonaro, Kast, Rassemblement National, Chega, Fratelli d’Italia ve Orta Avrupa’daki çeşitli sağ partileri bir araya getirmektedir. Bu platform, Trumpçılık ile Avrupa ve Latin Amerika’daki radikal sağ arasında bir köprü işlevi görmektedir.
Bu ağın ideolojik çerçevesi;
sola, feminizme, ekolojiye, insan haklarına ve demokratik halk egemenliğine açıkça karşıt, otoriter bir siyasal model etrafında şekillenmektedir.
Sonuç olarak, her ne kadar farklı ulusal güçlerin bir araya gelmesinden oluşsa da, aşırı sağ bugün Donald Trump’ın merkezinde yer aldığı uluslararası bir ideolojik blok olarak ortaya çıkmaktadır.
Emperyalist Saldırılar
Ocak 2026’da Donald Trump, Venezuela’ya yönelik askeri saldırının ardından Venezuela Devlet Başkanı’nı ve eşini kaçırarak Kolombiya Devlet Başkanı Gustavo Petro’yu “sıradaki hedef” olmakla tehdit etti. Birçok medya organı bu tehditleri kamuoyuna yansıttı.
Ağustos 2025’ten bu yana ABD ordusu, uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadele bahanesiyle Karayipler ve Doğu Pasifik’te uluslararası sularda onlarca tekneye saldırdı. 2 Eylül 2025 ile Şubat 2026 ortası arasında toplamda 130’dan fazla kişi, herhangi bir suçluluk kanıtı açıklanmaksızın ve en küçük bir yargı süreci işletilmeksizin öldürüldü. Trump’ın emriyle ABD ordusu bu teknelere el koymak yerine, içindekilerle birlikte imha etti. Ne bir suçlama, ne bir savunma hakkı, ne de bir yargı kararı: yalnızca Trump’ın kararıyla, sözde suçlular hiçbir yargılama olmadan infaz edildi. Bu durum açık bir şekilde ağır suç teşkil etmektedir.
Venezuela’ya yönelik saldırı karşısında uluslararası düzeyde verilen tepkilerin zayıflığından cesaret alan Trump, ilk başkanlık döneminden beri uyguladığı Küba politikasını daha da sertleştirmeye karar verdi. Ocak 2026 sonundan itibaren hedefi, enerji üretimi için hayati olan yakıt akışını neredeyse tamamen keserek ada ekonomisini bütünüyle boğmaktır.
Böylece Monroe Doktrini’nin “Trump yorumu”, açık karakteri ve askeri araçların merkezî rolü bakımından önemli bir dönüşümü ifade etmektedir. Önceki yönetimler genellikle ekonomik, diplomatik veya örtülü yöntemlere —istikrarsızlaştırma, paralı askerlerin eğitimi ve finansmanı, iz bırakmadan gerçekleştirilen suikastlar— öncelik verirken; 2025 Ulusal Güvenlik Stratejisi (NSS 2025) ve 2026 Ulusal Savunma Stratejisi (NDS 2026), silahlı kuvvetlerin bölgesel düzenin yönetiminde “olağan” bir araç olarak kullanılacağını açıkça ilan etmektedir.
Ocak 2026’da Venezuela’ya yönelik operasyon ve Küba, Kolombiya, Meksika ve Brezilya gibi ülkelere yöneltilen açık tehditler, bu stratejik gözdağının somut örnekleridir. Buna ek olarak, Şubat 2026’dan itibaren İsrail ile birlikte İran’a yönelik büyük çaplı saldırı ve İsrail’in Lübnan’a karşı yürüttüğü saldırganlık da bu sürecin parçasıdır.
Solun Gerekli Yanıtı
Solun bu gelişmelere verdiği yanıtın uluslararası düzeyde örgütlenmesi hâlâ zorluklarla karşı karşıyadır. Faşizme ve emperyalist saldırılara karşı mücadele eden güçler çok sayıda ve çeşitlidir; bu farklılıkların ortadan kaldırılması söz konusu değildir.
Ancak giderek daha tehditkâr hale gelen bu güçlere karşı küresel ölçekte geniş bir cephe oluşturmak hayati önemdedir. Bu birleşme; işçi sınıfını, köylülüğü, göçmenleri, kadınları, LGBTQIA+ bireyleri, ırksallaştırılmış toplulukları, ezilen azınlıkları ve yerli halkları savunan tüm güçleri kapsamalıdır. Aynı zamanda doğanın korunmasını ve emperyalizme karşı mücadeleyi de içermelidir.
Porto Alegre’de düzenlenecek konferans, bu zorluğa yanıt vermek için ilk adımı atmayı amaçlamaktadır. Bunun ardından Avrupa, Kuzey Amerika, Latin Amerika, Afrika ve Asya gibi dünyanın büyük bölgelerinde birleşik antifaşist ve antiemperyalist girişimlerin başarıyla hayata geçirilmesi büyük önem taşımaktadır.
Antifaşist ve antiemperyalist mücadeleyi güçlendirmek için yapılan uluslararası çağrı hâlâ imzaya açıktır.
Eric Toussaint, Sin Permiso, 22/03/2026
