19 Martta İstanbul Belediyesine yapılan darbeye ve DEM partili belediyelere atanan kayyumlara karşı CHP, DEM, Sol ve tüm muhalefet bileşenleri toplumu oluşturan bireyler olarak, liderleri ve kurumları aşan bir halk gücü yarattılar. Demokrasinin özü budur, her bireyin içinde bulunan ve kolektif iradesiyle kendini gösteren enerjidir bu. Adil ve eşitlikçi toplumların üzerine inşa edildiği, kararların sadece mevcut ihtiyaçlara göre değil, geleceği hedefleyen somut politik kararların gelecek nesillerin yararına alınmasının temeldir.
Saraçhane’de oluşan halkın gücü statik değildir; dinamiktir. Bilinçli demokratik bir proje etrafında dikkatli organize edilmiş eylemler ve doğru sloganlarla sürdürülürse daha da güçlenebilir. Özgür Özel’in “salonlarda değil sokaklardayız” demesi, önseçimle cumhurbaşkanlığı adayını belirlemesi bir yaşam biçimi olarak demokrasi felsefesinin, aktif ve tutarlı katılımın her vatandaşın yaşamının ayrılmaz bir parçası olmasının önemini vurgulamaktadır.
Sokak ve meydanlara taşan anti-faşist mücadele muhalefet bileşenlerini yakınlaştırırken, toplumun kolektif iradesini ifade eden halkın gücü, birleştirici bir eksen olarak devreye giriyor. Bu, demokratik, laik, Kürt, Türk Alevi, Sünni, erkek, kadın arasındaki farklılıklara saygıyı, çeşitlilik içinde birliği, özgünlüklerin toplumsal yapıyı bölen değil, aksine zenginleştiren bir yapışkan görevi gördüğünü doğruluyor.
Bu bağlamda, “Ya hep beraber ya da hiçbirimiz kurtulmak yok tek başına” milyonların haykırdığı slogan olması özellikle önemlidir. Veya Afrika felsefesinden gelen Ubuntu, “Ben varım çünkü biz varız” olarak tercüme edilebilen, bireyin ancak yığınlar içinde var olabileceği, insanlığımız bizi başkalarıyla derinden bağlantılı olduğumuzu anlamaya yönlendiren komünist düşünceye götürüyor. Bu etik ilke, insanların gücünün sadece bireysel eylemde değil, aynı zamanda dayanışma, işbirliği ve karşılıklı tanımaya ve kabule dayalı bir toplumu birlikte inşa etme yeteneğinde yattığının altını çizer. Marx’ın “Tüm Dünya İşçileri Birleşiniz,” düşüncesi aslında insanın ancak daha büyük bir bütüne ait olduğunu fark ettiğinde kendisinin bir güç olduğunu anlayabileceğini vurguluyor.
Halkın gücü aynı zamanda baskı ve eşitsizlik yapılarına meydan okuyarak tüm seslerin duyulabileceği alanlar yaratma yeteneklerinde de yatmaktadır. Halk egemenliğinin seçkinler tarafından verilen bir ayrıcalık değil, halkın temel bir ilkesi olduğunu hatırlatır. Afrika-Amerikalı düşünür W.E.B. Du Bois’in dediği gibi: “Toplumsal ilerleme asla yoktan var olmaz; adaletsizliği reddedenlerin kolektif mücadelesinin sonucudur.” Halk mücadele içinde kendi gücünün farkına varır ve hızlı bir bilinçlenme sürecine girer.
Halkın gücü özünde adalet, kardeşlik, eşitlik ve haysiyet gibi evrensel değerlerden beslenir. Bu değerler, daha kapsayıcı ve insancıl bir geleceğin ufkunu gözden kaçırmadan günümüzün zorluklarına uyum sağlayabilen dayanıklı toplumların temelidir. Ortadoğu, Yıldız, Galatasaray ve 9 Eylül üniversitelerinde okuyan öğrencilerin sıkıca birbirlerine kenetlenerek kilitlenmiş adalet kapılarını yıkmanın ancak bu halk gücüyle mümkün olduğunu göstermiyor mu?
Ancak kolektif gücün kullanılması sadece diktatörlük ve faşist yönetimleri yıkmak veya siyasi ve ekonomik yapıları dönüştürmekle sınırlı kalamaz, aynı zamanda insanların birbirleriyle ilişki kurma şeklini yeniden tanımlayarak karşılıklı saygı ve özen kültürünü teşvik ederek geleceği inşa edecek somut bir proje etrafında uzlaşmanın yollarını açar.
Halkın gücü, İstanbul’un ve diğer şehirlerin meydanlarında toplanan insanların bireysel iradelerin toplamından çok daha fazlasıdır. Toplumsal değişimi yönlendiren bir yaşam enerjisi ve destekleyici bir geleceğe giden yolu aydınlatan bir ışıktır. Bu gücün farkına varılması ve somut hedeflerde sorumlu bir şekilde kullanılması sadece bir hak değil, aynı zamanda ilerici devrimci bir görev ve insan olarak kolektif özümüzün bir ifadesidir.
Zorba Saray rejimi gibi tarihteki tük despotik rejimleri yıkan halk gücünün beş temel karakteristiği vardır;
-Katılım: halkın gücü, toplulukları etkileyen kararların alınmasında bireylerin doğrudan yer alma yeteneklerine dayanır. Aktif katılım insanları eğitir ve güçlendirir.
-Çeşitlilik İçinde Birlik: Farklılıklara saygı ve tüm seslerin dahil edilmesi, etkili bir kolektif irade için esastır.
-Kolektif Sorumluluk: insanların birliğinden doğan güç, ortak geleceğe yönelik devrimci demokratik bir projeyi gerektirir.
-Toplumsal Seferberlik: yığınların kolektif eylemleri, yapısal değişim, adalet ve hak talep etmek için güçlü bir araçtır. Gösterilerden bilinçlendirme kampanyalarına kadar, toplumsal seferberlik, halkın gücünün somut bir ifadesidir.
-Komünist, Demokratik ve Adil Bir Gelecek İnşa Etmek: Boyun eğmez bir iradeden oluşan halkın gücü, insan onurunu merkezine alan bir toplumun yaratılmasını amaçlamalıdır. Bu, demokrasinin savunulmasını, insan haklarına saygıyı ve kolektif iradeyi koruyan kurumların güçlendirilmesini içerir.
Halkın gücü demek, her eylemin, kararın ve çabanın herkes için demokratik, seküler, laik modern ve sosyalist bir Türkiye’yi kurmak demektir. Otoriter rejime karşı eylemlerin başarısı her bireyin karalılığına, dayanışmaya ve başkalarına karşı bağlılığa dayanır. Çünkü, sonuçta, halkın gücü sadece dönüştürücü bir güç değildir; köklerinden yeniden filizlenmiş, daha insancıl ve daha adil bir Türkiye’nin atan kalbidir.
