Marx’tan Lenin’e

 

Burjuva ve proleter devrimi arasındaki çizginin henüz çizilmeye başlandığı, proleter sınıf mücadelesi ilk ve kararsız adımlarını atarken kapitalist ekonominin ve burjuva iktidarının devasa gelişiminin yakın olduğu bir dönemde, nihai devrimci mücadelenin ve gelecekteki Ingiliz Milletler Topluluğunda ana hatlarını çizebilmesi Marx’ın eşsiz dehası hakkında çok şey anlatır. Böylece, yalnızca zihinsel spekülasyon yoluyla değil, kapitalist ekonomi ve siyasetin gerçeklerinin ve proleter kitle mücadelesinin tezahürlerinin derin ve gerçekçi bir analiziyle zamanının ötesine geçti.

Parlamentarizm ve sendikacılık döneminde Marx’ın neredeyse tüm teorik takipçileri, Marx’ın öğretilerini düzleştirmiş ve sonuç olarak tahrif etmişlerdir. Ondan o an için uygun görünenleri aldılar. Marx’ın proleter devrim ve onun somut biçimleri hakkında söylemek zorunda olduğu şeyleri tamamen gözden kaçırdılar. Marx’ın devrimci teorisi onlar tarafından şimdiki zamanda devrimci eylem için değil, geçmişin tarihsel yorumu için bir el kitabına dönüştürüldü.

Lenin’in çalışması burada başladı ve bu tesadüfi değildi. Büyüyen Rus devriminin genişliğiyle birlikte, bir kenara atılmış Marksist proleter devrim teorisini yeniden canlandırdı ve kendi zamanındaki proleter sınıf mücadelesinin kitlesel deneyimleriyle zenginleştirdi. Kautsky tarafından “unutulan” proletarya diktatörlüğü fikri, deyim yerindeyse onun tarafından yeniden keşfedildi. Lenin, Marksist teorinin reformist ve anarşist düzleştirmelerini ve tahrifatlarını çürütmek için birkaç yıldan fazla bir süre teorik mücadele verdi. Bu konudaki en büyük başarısı, Rus proletaryasının kitlesel deneyimleri ve yaratıcı eylemleri ışığında proletarya diktatörlüğünün somut biçimlerini tanımlamak ve burjuva demokrasisinin aşılmasında somut eleştiriyle bağlantılı olan sovyetlerin rolünü ortaya koymak olmuştur.

Bu açıdan Lenin hem yaratıcı bir deha hem de bir öncüydü. Ve bu açıdan, onun önemi evrenseldir ve proleter devrimin ayaklandığı tüm ülkeler için bir rehberdir.

Lenin’in ikinci büyük başarısı, Sovyet Rusya’daki koşullar altında devrimin örgütlenmesi üzerinde çalışmak olmuştur.

Üçüncü ve son görevi, proletarya diktatörlüğünün ilk devleti olan Sovyet Rusya için politikanın temel ilkelerini ortaya koymaktı.

Ve burada proleter sınıf mücadelesi için evrensel öneme sahip unsurlar buluyoruz. Ancak burada, evrensel olarak uygulanabilir olan şeyler ile Rusya’nın koşullarına özgü olan şeyler arasında eleştirel bir ayrım yapmak haleflerinin görevi olacaktır. Hiç kimse bu gerekliliğe Lenin’in kendisinden daha büyük bir vurguyla işaret etmemiştir. Lenin’i Rusça’dan Batı-Avrupa dillerine çevirmek yalnızca dilbilimsel bir görev ya da tek bir bireyin görevi değildir. Bu, Batı Avrupa ve Amerika koşulları altında proleter devrimin temel görevidir. Daha sonra Leninizmi Asya ve Afrika’nın ihtiyaçlarına uyarlama görevi gelmektedir. Lenin’in mirası, Batı Avrupa’daki proleter devrim koşullarının ve Batı Avrupa’daki kitle mücadelesi deneyimlerinin ışığında daha da geliştirilmeli ve somut olarak tanımlanmalıdır. Bu bütün bir kuşağın görevidir. Bu görev, Lenin’in öğretilerinin sadece benimsenmesiyle yerine getirilmiş olmayacaktır; bu sadece bir başlangıç için yeterlidir, ancak bunların detaylandırılması için daha fazla yaratıcı çalışmaya ihtiyaç vardır.

Hem Marx’ta hem de Lenin’de pratik devrimci teorisyenden neredeyse hiç koparılamaz. Hem Marx hem de Lenin için yol gösterici ilke yalnızca dünyanın yeni bir yorumunu açıklamak değil, onu değiştirmekti. Devrimci kararlılıktan ve mevcut toplumun derin diyalektik analizinden doğan Marksist teori, tarihte bilinen en büyük pratik güç haline geldi. “Teori kitlelere ulaşır ulaşmaz bir güç haline gelir.” Bu açıdan Marx, Alman filozoflarının sonuncusu ve en büyüğü olan Hegel’in gerçek bir öğrencisiydi. İdealist Hegel, sıklıkla hayal edildiği gibi bulutlarda yaşayan bir hayalperest değildi. Onun idealist felsefesi pratik olana yönelmiştir. Diyalektik materyalizm Marx’ın ellerinde güçlü bir devrim silahına dönüştü. Kitleleri etkisi altına aldı çünkü o kitlelerin yaşamından doğmuştu. Lenin’in eşsiz gücünün tüm sırrı, devrimci teorisinin kuvvetinde yatmaktadır. Burjuva aklı, Lenin’in kullandığı dış güçle ilgili hayali iddialara başvurmaktan kendini alamaz. Lenin, tıpkı Marx gibi, büyük kişisel gücünü kendi kişiliğini proleter devrim fikriyle birleştirerek elde etmiştir. Dış güç Lenin tarafından herhangi bir burjuva yöneticisinden çok daha az kullanılmıştır.

Lenin’in Rusya’daki proleter devrim için özel başarısı, burjuva köylü ile proleter-sosyalist devrim arasında bir köprü kurmasıydı. Bu sorun Lenin tarafından Rusya için hayal edilebilecek en büyük hassasiyetle çözülmüştür. Ancak bu çözümün önemi Rusya’nın sınırlarının çok ötesine uzanmaktadır. Orta ve Batı Avrupa için olduğu kadar Amerika için de aynı derecede önemlidir, her ne kadar bu ülkelerde Rusya’ya özgü sorun aynı biçimde ortaya çıkmasa da. Çünkü Rusya’daki köylü devrimi, yakından incelendiğinde, 1789’da Fransa’daki ve 1848’de diğer Avrupa ülkelerindeki köylü devrimlerinin bir tekrarıdır. Rusya’daki köylü devriminin kendine özgü doğası, ilk olarak Rusya’daki proleter-sosyalist devrimle olan bağlantısından, ikinci olarak da genel olarak dünya devrimi dönemiyle çakışmasından kaynaklanmaktadır. Bu durum Rus köylü devrimini, burjuva devrimleriyle bağlantılı olan geçmsteki köylü devrimlerinin çok üstüne çıkarmaktadır. Rus kosulları altında, köylü devrimi proleter-sosyalist devrimin baslangıcı olarak hizmet etmistir. Avrupa’da küçük köylü mülkiyeti proleter devrimin ön asaması olarak kabul edilirken, Rusya’da devrim tarafından gerçeklestirilmistir. Yine de köylü devriminin proleter devrim açısından rolünün tanımlanması, köylü nüfusun çoğunlukta olduğu sömürge ülkeler için özel bir önem tasımaktadır. Avrupa’daki proleter hareketin sömürge ülkelerdeki ulusal devrimlerle iliskilendirilmesi Lenin’in en önemli teorik basarılarından biridir.

 Lenin’in bir teorisyen olarak büyüklüğü, devrimci cüretkarlık ile son derece gerçekçiliğin mutlu bir bileşiminden oluşur. Eklektik oportünist, olayların akışı karşısında ayakları yerden kesilecek ve sınıf düşmanının kampına atılacaktır. Anarşist ve sendikalist, ayaklarının altındaki gerçeklik zeminini kaybedecektir. Devrimci gerçekçi Lenin, olayların tam da stresiyle devrimci hedefe yönelmiştir. Lenin, başkalarının ya da kendisinin formüllerinin gerçeklere bakışını gölgelemesine asla izin vermemiştir.

 

 

 

About Mustafa Aydın

Check Also

Ekim Devrimi ve günümüzün iki sorunu

Sevgili arkadaşım, Bu sorunları Ekim Devrimi’nin 100. yılında çok tartıştık. O polemiklere yeniden dönmek istemiyorum. …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com