2015’ten bu yana Türkiye’de seçimler, demokrasinin meşruiyet kaynağı olmaktan çıkmış; kayyumlar, mühürsüz oylar, sivil darbeler ve muhalefetin tasfiyesiyle otoriter konsolidasyonun bir aracına dönüşmüştür. Bugün Cumhurbaşkanlığı makamı, halkın iradesine değil, hukuk dışı müdahalelere ve seçilmemiş danışmanların gölgesine dayanmaktadır. Bu tablo, yalnızca seçimlerin değil, devletin kurumsal yapısının da çöküşüdür.
Politik Hegemonyayı Sahiplenmek
CHP, DEM ve sosyalist solun (TİP, Sol Parti ve EMEP) birlikte yarattığı politik hegemonya, Erdoğan–Bahçeli ittifakını tarihin en zayıf noktasına getirmiştir. Bu hegemonya, savunmada değil, karşı saldırıda kalıcı hale getirilebilir.
İdeolojik üstünlük: Halkın iradesi, demokrasi, barış ve sosyal adalet talepleri iktidarın çürümüş söyleminin önüne geçirilmelidir.
Halkın gündelik sorunları: Yoksulluk, işsizlik ve özgürlük kısıtlamaları demokrasi ve barış mücadelesiyle doğrudan bağlandırılmalıdır.
Meydanların Süresiz İşgali
İktidar, yalnızca sandıkla değil, halkın örgütlü iradesiyle geriletilebilir. Bugün ihtiyaç olan, tüm büyük kentlerde binlerce ilericinin meydanları süresiz işgal etmesidir.
-Çadırlar, dayanışma mutfakları, forumlar ve kültür alanlarıyla meydanlar birer demokrasi ve barış kampına dönüşmelidir.
-İşgaller, yalnızca protesto değil, alternatif toplumsal yaşamın nüvesi olmalıdır.
-Halk, iradesini yalnızca seçim günü değil, her gün meydanlarda ortaya koymalıdır.
Hukuki Kayyum: Meşruiyetsiz Cumhurbaşkanlığı
Cumhurbaşkanlığı makamı, Anayasa Mahkemesi kararlarını tanımayarak ve YSK’yı fiilen işlevsizleştirerek hukuken varlığını sürdüremez hale gelmiştir.
Savcılar, hakimler ve anayasa uzmanları ortak bir deklarasyonla cumhurbaşkanlığının fiili işgalini ilan etmelidir.
Bu adım, belediyelere kayyum atanmasına karşı, halkın Erdoğan’a ve saraya kayyum ataması anlamına gelecektir.
Böylece muhalefet, savunmada değil; iktidarı meşruiyetini kanıtlama zorunluluğuna iten konumda olur.
Halkın Direniş Enerjisini Örgütlemek
Sendikaların çağrısıyla işçiler iş bırakmalı, genel greve gitmeli, öğrenciler boykotlarla katılmalı, kadın hareketi gece nöbetleriyle alanları sahiplenmelidir.
Direnişler bir günlük değil, süresiz ve kesintisiz olmalıdır.
Halkın enerjisi, meydanlarda forumlarla, ortak kararlarla ve dayanışma pratikleriyle politik bilinçlenmeye dönüştürülmelidir.
İlerici Medya ve Uluslararası Dayanışma
-İlerici medya, direnişin sesi olmalı; işgalleri görünür kılmalı, ulusal ve uluslararası kamuoyuna taşımalıdır.
-Demokrasi ve barış için verilen bu mücadele, yalnızca Türkiye’nin değil, küresel demokratik hareketlerin de parçasıdır.
Barış ve Kürt Halkının Hakları
Demokrasi mücadelesi, yalnızca otoriter rejime karşı değil, aynı zamanda halkların eşitliği ve barışı için de verilmelidir. Kürt halkı, uzun yıllardır devletin baskı politikalarının, inkâr ve imha stratejilerinin hedefi olmuştur. Kayyum atamaları, yalnızca muhalefet partilerine değil, özellikle Kürt halkının seçilmiş iradesine yönelmiş saldırılardır.
Bugün ilerici güçlerin görevi, Kürt halkının demokratik haklarını ve barış talebini direnişin merkezine yerleştirmektir. Kürt halkının aktif katılımı olmadan Türkiye’de gerçek bir demokrasi kurulamaz. Barış sürecinin yeniden inşası, anayasal eşitlik, anadil hakkı ve yerel özerklik talepleri, halkların ortak mücadelesiyle birleşmelidir.
Meydanların süresiz işgali, yalnızca otoriter rejime karşı bir eylem değil; aynı zamanda Türk ve Kürt halklarının birlikte barış ve özgürlük için kurdukları ortak yaşamın bir ifadesi olmalıdır. Direniş, halkların kardeşleşmesi ve demokratik bir cumhuriyetin inşası için tarihsel bir fırsattır.
Karşı Saldırı Zamanıdır
Erdoğan–Bahçeli iktidarı, seçilmişleri tasfiye ederek ömrünü uzatmaya çalışmaktadır. Ancak bu çürüyen rejime savunma değil, karşı saldırı yanıt olmalıdır.
Bugün tarihsel görev açıktır:
Meydanları işgal etmek,
Sarayı savunma pozisyonuna itmek,
Cumhurbaşkanlığının gayrimeşru olduğunu ilan etmek,
Halkın örgütlü iradesiyle yeni bir demokratik geleceği kurmak.
Tarihi seçmenler değil, örgütlü halklar yazar. Demokratik haklar sandıkta değil, grevlerde, barikatlarda, meydanlarda kazanılır. Seçimlere yeniden saygınlık kazandırmanın yolu, iktidarı halkın direnişiyle yönetilemez hale getirmekten geçmektedir.
