Gücümüzü Geri Kazanmak/Cevri-Jacobin Yazar:Corey Robin

Gücümüzü Geri Kazanmak/Cevri-Jacobin

Yazar:Corey Robin

Bugün Sol’un çıkmazı, muhalefetin ya da direnişin olmaması ya da Sağ’ın tüm güce sahip olması değildir. Bir zamanlar sahip olduğumuz güç kollarından yoksun olduğumuz duygusudur.

Kapital‘in 12. bölümünde Karl Marx’ın bir imalat atölyesinde cam yapımının kritik bir aşamasını anlattığı bir an vardır. Beş işçi fırının “deliğinde” toplanır, her biri birlikte ele alındığında bir şişe üretecek olan bireysel bir göreve odaklanır. “Bu beş uzman işçi, yalnızca bir birim olarak işlev görebilen çalışan bir organizmanın bireysel organlarını temsil eder.” Bu beş işçi ancak “tüm işçiler birbirleriyle doğrudan işbirliği yaptığında” bir birim olarak işlev görebilir. İşbirliği içinde çalışma ihtiyacı bu işçilerin her birine muazzam bir güç verir: “Bir üye eksik olduğunda, tüm vücut felç olur.” Tek bir işçi bile işbirliğinden çekilirse, çalışan organizma ortadan kalkar. Üretim durur, kâr tehdit altına girer.

Sol için bu, şişe yapımı ya da üretim süreciyle ilgili bir hikayeden çok daha fazlası. İşçiler, grevler ve kapitalizmle ilgili bir hikayeden çok daha fazlası. Sıradan insanların sahip olduğu güç hakkında bir hikaye. Sıradan insanların bu güce sahip olmalarının nedeni şişe ya da toplumsal olarak gerekli malları üretiyor olmaları değil. Güç sahibi insanların, kapitalistlerin ve bu güç sahibi insanların dayandığı sistemin, yani kapitalizmin, aslında çok az bireysel güce sahip insanların, sermayenin ve kapitalistin ihtiyaç duyduğu bir şeyi yaratmak için sahip oldukları o küçük bağımsız gücü kullanmak üzere işbirliği yapmalarına bağlı olmasıdır.

Tarihinin en başından beri, on sekizinci yüzyılda, solun bir hayali vardı; toplumsal organizmayı durdurabilecek tek bir güç manivelasını bulma ve kullanma hayali; çünkü bu, tepedeki insanların ihtiyaç duyduğu bir güç manivelasıdır. Bu organizma her ne olursa olsun – XVI Louis monarşisi, ataerkillik altındaki aile, kapitalizm altındaki fabrika vb.

On yıllar boyunca bu gücün hayali grevde yatıyordu. Ancak işçiler ve sendikalarla ilgili duygularımız azaldıkça, grev ve onun daha büyük önemi kaslarımızdan ve hafızamızdan uzaklaştı. Hayal gücümüzde yaşıyor olabilir – her gün sosyal medyada birileri genel grev çağrısı yapıyor – ama günümüz Amerika’sında çok az insan grev ve onun ne anlama geldiği konusunda herhangi bir deneyime sahip. Çağrıların içi her zamankinden daha boş.

Bugün kendimizi içinde bulduğumuz çıkmaz bu: muhalefet ya da direniş olmadığından değil, bir mesaj ya da anlatı olmadığından değil, Sağ’ın tüm güce sahip olduğundan değil. Solun bir zamanlar sahip olduğu kaldıraçtan yoksun olduğu hissi. Bir zamanlar uyuma ve itaate alıştırılmış bir toplum için yıkıcı ve tehditkâr olan büyük mitingler ve yürüyüşler, artık sadece başka bir günde başka bir şehirde başka bir etkinlik gibi görünüyor.

Elon Musk ve yardakçıları erişim şifrelerini ya da ofisin anahtarlarını ele geçirdiklerinde, onları sadece sahip olmayı dilediğimiz değil, eskiden sahip olduğumuz maddi bir gücü kullanırken görüyoruz. Bir zamanlar oturma grevlerinde ya da Greensboro oturma eylemlerinde, bilinç yükseltme oturumlarında ya da Stonewall ayaklanmalarında, toplumu durdurabilecek güç kollarını bulanın biz solcular olduğunu düşünerek bir hayal kırıklığı ve kayıp duygusu yaşıyoruz. Ancak şimdi bu güç kollarına sahip olan diğer taraf. Bir zamanlar, ofislere ve fabrikalara yasa dışı yollardan girenler bizdik.

Ancak Frances Fox Piven’in muhteşem kitabı Otoriteye Meydan Okumak’ta bize hatırlattığı gibi, sol siyasetle ilgili olan şey, bu güç kollarının ne olduğunun önceden belirlenmemiş olmasıdır; bir grevi kanıtlayacak olanın ne olduğunu, toplumu durma noktasına getirecek olanın ne olduğunu, bunu yapana kadar bilemeyiz. Bazen tesadüfen buluruz. Çoğu zaman da deneme yanılma yoluyla buluruz. Önemli olan organize olmak, tetikte olmak, denemeye başlamak ve aramaya devam etmektir. Ama her şeyden önce organize olmak. Marx’ın da anladığı gibi, sosyal işbirliği kapitalizmde ve ötesinde her şeyin anahtarıdır.

About Mustafa Aydın

Check Also

DEĞİŞMEYEN TEK ŞEY DEĞİŞİMDİR: SOLDA DOGMATİZM VE YENİLENME – M. Taş

Umut Yakar arkadaşımızın Louis Althusser’in Hegemonya, İdeoloji ve İktidar başlıklı kitabını tanıtırken Gramsci’nin Marksist düşünceye …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com