Donald Trump sadece Seçim Koleji’nin çoğunluğunu değil, aynı zamanda halk oylamasını da kazanmayı başardı. Cumhuriyetçiler daha da radikal faşist bir projeyle tekrar Beyaz Saray’a geldi.
Trump ne 2016’da ne de 2020’de Amerikan seçmenlerinin çoğunluk desteğini kazanamamıştı. Ama bu sefer işler değişti. Kültürel parametreleri değişen seçmen önemli ölçüde sağa kaydı. Neredeyse tüm demografik gruplarda kayda değer sonuçlar elde etti. Amerikalıların çoğunluğu onun tekrar başkan olmasını istiyor ve aynı zamanda Temsilciler Meclisi’nin bileşimi tehlikedeyken, Senato’da çoğunluğu sağladı.
Cumhuriyetçi adayın zaferi için üç olası açıklayıcı hipotez var.
Birincisi, kampanyasının modern ABD tarihindeki en açık ırkçı ve bağnaz kampanyası olmasıydı. Ülkenin Venezüellalı çeteler tarafından işgal edildiğini, Hintlilerin evcil hayvanları yediğini ve Joe Biden ile Kamala Harris’in kendilerine oy vermeleri için kasıtlı olarak “Üçüncü Dünya”dan insan ithal ettiğini iddia ederek birçok göçmen grubunu düşman ilan etti. Tabii ki, bunların hiçbiri doğru değildi. Bununla birlikte, Cumhuriyetçi Ulusal Konvansiyon’da katılımcılar, toplu Sınır dışı etmeği talep eden pankartlar taşıdılar. Trump kampanyası, reklamlarında “Harris onlar için, sizin için değil” diyerek translara yönelik nefreti de yönlendirdi. Irkçı ve cinsiyetçi bir ülkenin, ırkçı ve cinsiyetçi adayı seçtiği ve karşıt pozisyonu ifade eden adayın başkanlık ettiği çok kültürlü koalisyonu reddettiği sonucuna varılabilir.
İkinci hipotez, sorunun Demokratların yanlış aday seçmesi ve kötü stratejik kararlar alması olduğunu savunuyor. Harris’in, son dakikada Biden’ın yerini alarak, rekabetçi bir ön seçim süreciyle seçilmemiş olması. Ve son olarak, başkan yardımcısı vekili olarak, kendisini mevcut hükümetten önemli ölçüde uzaklaştıramadı. Bu, Filistinli ve Arap seçmenler ve birçoğu Biden’ın İsrail’in Gazze’deki savaşına verdiği desteği soykırımın suç ortağı olarak gören Demokrat Parti’nin sol kanadındaki müttefikleri için özellikle üzücüydü.
Her iki hipotez de kuşkusuz resmin bir bölümünü yakalar. Harris, Demokratlar arasında büyük bir coşku yarattı. Ülke genelinde on binlerce gönüllü, seçmeni başkan yardımcısına oy vermeye ikna etmek için çalıştı, bu da Trump kampanyasının eksik olduğu bir seferberlikti.
Trump’ın ırkçı seçmenleri cezbettiği doğru. Ayrıca, gerici koalisyonuna katılmaya davet ettiği birçok etnik ve ırksal grubun desteğini kazandığı da doğrudur. Eski cumhurbaşkanı, özellikle erkekler arasında zemin kazanmayı başardı. Afrikalı-Amerikalı erkeklere gelince, oylarının erozyonu nispeten küçüktü. Ancak Latin erkekler arasında Trump şaşırtıcı ilerlemeler kaydetti.
Geniş bir perspektif, eğitimsel kutuplaşmanın, siyasi bölünmenin merkezi ekseni olarak sınıf kutuplaşmasının yerini alması eğilimini doğrulamaktadır. Üniversite eğitimli seçmenler giderek daha fazla Demokratlara oy veriyor ve diploması olmayanlar Cumhuriyetçilere oy verme eğiliminde. Trump, şaşırtıcı bir şekilde, fikirlerini beyaz milliyetçilerden alan ama çok ırklı bir Cumhuriyetçi Parti kurdu.
Üçüncü hipotez bizi, bir bakıma en basit olan sonucun üçüncü açıklayıcı hipotezine götürür. İnsanlar, ekonominin durumu için %38 civarında onay oranlarıyla popüler olmayan bir başkan olan Biden’ı suçluyor ve Harris onun başkan yardımcısı.
Bu nedenle Trump kendisini restorasyonun adayı olarak sunabilir. “Amerika’yı Yeniden Büyük Yap” sloganı eskiden nostaljik bir geçmişe atıfta bulunurdu, ancak şimdi sadece yakın hafızaya atıfta bulunabilir.
Amerika Birleşik Devletleri şimdi aşarı sağcı otoriter içgüdülere sahip birini başkanlığa getirdi. Trump, yönetiminin ilk günlerinin özellikle zor olacağı ve güvenlik güçlerini göçmenlere karşı seferber edeceği konusunda uyardı. Cumhuriyetçi Parti’yi kendi imajına göre yeniden şekillendirdi. Yargıtay da dahil olmak üzere Yargı Organını güvendiği insanlarla doldurdu. “Sistemden” memnun olmayan seçmenleri kendi saflarına çekmeyi başardı.
Trump bir aptal ve onunla yakın çalışmış olan birçok kişi onu faşist olarak tanımlıyor. Ve aynı zamanda 21. yüzyılın şimdiye kadarki en önemli siyasi figürü olabilir.
-Patrick Iber, Nueva Sociedad (İspanyolca), Kasım 2024, kısaltılmış
