Küresel, bölgesel ve ulusal düzeydeki tarihsel konjonktür bizi iki savaş arası döneme ve İkinci Dünya Savaşı’nda Avrupa’da Nazizm ve faşizm dönemine geri götürüyor
Son derece cesaret kırıcı bir durumdayız. Küresel, bölgesel ve ulusal düzeydeki tarihsel konjonktür bizi iki savaş arası döneme, Avrupa’da Nazizm ve faşizm dönemine ve İkinci Dünya Savaşı’na geri götürüyor. Hitler Almanya’sı askeri olarak yenilgiye uğratılmış olsa da, Hitler’in ve ABD emperyalizminin önderlik ettiği toplu katliam uygulamaları bugüne kadar devam etti. Filistin’deki olayların kanıtladığı gibi, soykırımlar sona ermedi.
Hannah Arendt, Eichmann’ın duruşması sırasında, diğerlerinin yanı sıra Yahudi ve Roman halkına yönelik soykırım uygulamalarına rağmen emirleri soğukkanlılıkla ve empati kurmadan yerine getiren bürokratlarla ilgili olarak “kötülüğün sıradanlığından” bahsetti. Arendt, “kötülüğün sıradanlığı” terimini, bir halkı yok etmek gibi kişisel niyetleri olmasa bile, üstlerinden aldıkları emirleri herhangi bir değer yargısı olmaksızın yerine getiren bürokratların tutumunu tanımlamak için kullanmıştır. Bugün, artık bir sıradanlık meselesi değil, “kötülüğün şeffaflığı” ve “kötülüğün bir gösteri haline getirilmesi” meselesidir. Örneğin, Gazze’de, Filistin’de, Siyonist, ırkçı ve soykırımcı İsrail devletinin liderleri amaçlarını gizlemiyorlar, açıkça ifade ediyorlar. Siyonist yerleşimci nüfus, bebekler, çocuklar, kadınlar ve yaşlılar da dahil olmak üzere Filistinlilerin öldürülmesini açıkça kutluyor. Onlar, Batı emperyalizminin, özellikle de ABD’nin korunması, finanse edilmesi ve iletişimsel meşruiyeti ile desteklenen, kayıtsız şartsız imha edilmeleri çağrısında bulunuyorlar. Yapısal yoksulluğa saplanmış savunmasız, silahsız bir sivil nüfusu yok ediyorlar. Gazze sadece bir açık hava hapishanesi değil, gerçek bir ölüm kampı. Bir hapishanede elektrik, su, gıda ve sağlık hizmetleri gibi temel kaynaklar bulunurken, Gazze’de hayatta kalmak için gerekli hiçbir ihtiyaç yok. Birçok Filistinli, İsrail’in sömürge silahlı kuvvetlerinin kurbanı oldu ve birçoğu tedavi edilebilir hastalıklardan veya bombalanan hastanelerde öldü. Hastanelerin, okulların, camilerin ve kiliselerin bariz bir şekilde tahrip edildiğine gerçek zamanlı olarak tanık oluyoruz ve dikkat çekici olan, İsrail Devleti’nin ve liderlerinin amaçlarını gizlememeleridir: Gazze’nin Filistinli nüfusunu yok etmek.
Brezilya’da Jair Bolsonaro ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Donald Trump ile gözlemlenen kötülük yapma niyetlerini açıkça ifade eden bu siyaset yapma tarzı, şimdi Arjantin’de Javier Milei tarafından da kişileştiriliyor. Milei, kitlesel yoksullaşmaya ve halkların sosyal yaşamının tahrip edilmesine neden olan bu faşizan liderlerden biridir. Yine, hedefleri gizli değil, kampanyalarının ve siyasi gündemlerinin bir parçası olarak faaliyet gösteriyor. Dolayısıyla artık “kötülüğün sıradanlığı” ile karşı karşıya değiliz, çünkü bürokratik emirler ya da sebeplerle politikalar uygulayan insanlar değiller, kötülüğü önemsizleştirmiyorlar ya da göreceleştirmiyorlar. Onlar bilinçli olarak kötülük yapmaya, yani insanların ve aynı zamanda doğanın yaşamını yok etmeye çalışan insanlardır. Bu nedenle, bir nüfusun maddi ve kültürel varlıklarının kitlesel olarak mülksüzleştirilmesidir. Bu aynı zamanda Benjamin Netanyahu gibi bir kişi ve şu anda kötülüğün gerçekleştirilmesi hakkında açık konuşmalarla seçimleri kazanan, siyasi düşmanı ve düşmanı öldürmekle tehdit eden birçok Avrupalı faşist lider tarafından temsil ediliyor. Milei’nin durumunda, ne kadar asgari olursa olsun, servetin devlet aracılığıyla dağıtılmasıyla ilgili her şeyi yok etmeyi teklif ediyor. Onun hükümet planı, her şeyi en doymak bilmez ve yağmacı ulusötesi finans kapitalin ellerine bırakmayı amaçlıyor.
Bu tarihsel dönem, ağıt yakılacak bir dönem değil, şimdiye kadar var olandan daha iyi bir şey örgütleme fırsatını yakalamak için bir dönemdir. Arjantin’de emperyalist ve kapitalist iktidara meydan okuyan bir sonraki sol hareket, halkta kök salmalı ve şimdiye kadar görülenden çok daha radikal bir programa sahip olmalıdır. Milei’nin faşist hükümetinin ortaya koyduğu zorluklarla yüzleşmenin zamanı geldi. Sokaklara çıkmalı, bu hükümete ve onun olası önlemlerine karşı harekete geçmeli ve Arjantin’deki önceki sahte sol hükümetlere farklı bir yön veren sağlam bir anti-emperyalist mücadele yürütmeliyiz. Kirchner hükümetlerinin (2003-2015) çok olumlu anlar yaşadığına şüphe olmasa da, onlardan önce ve sonra, Peronizmin yeni liderleri ve halklarımızın temel sorunlarını anlayamayan birçok sorun ortaya çıktı. Sergio Massa, Alberto Fernández’in sürekliliğini temsil ediyordu ve ikincisi, IMF ile borcu yeniden müzakere ettiği andan itibaren Arjantin halkının beklentilerine ihanet etti.
19 Kasım 2023 seçimlerinde uğranılan yenilgi, Arjantin solunun bu tarihsel andaki zayıflığından ve mevcut dünya emperyalist sisteminin sorunlarına gerçek bir alternatif sunmayan liderlerden kaynaklanmaktadır. Bu düşüncelerin, yirmi birinci yüzyıl için yeni bir şey inşa etme fırsatının olduğu bu anda diyalog ve tartışmaya katkıda bulunacağını umuyoruz.
-Ramón Grosfoguel, El Salto, 24.12. 2023
