Küba yönetimi, yıllarca süren tartışmaların ardından hazırladığı kapsamlı değişim programını uygulamaya koymaya hazırlanırken, Trump yönetimi yeni bir saldırı cephesi açıyor. Washington, bir yandan Küba’yı ABD için büyük bir güvenlik tehdidi olarak gösterirken, diğer yandan ilerici, barış yanlısı, sosyalist ve antiemperyalist muhalefeti suç kapsamına almak ve kara listeler oluşturmak için gerekli siyasal zemini hazırlıyor.
ABD Dışişleri Bakanlığı tarafından yayımlanan “Küba: 21. Yüzyıl Komünizminin Başkenti” başlıklı, sekiz bölüm ve yaklaşık yüz sayfadan oluşan rapor, Küba’nın ABD’ye karşı sözde bir “yıkıcı faaliyetler kampanyası” yürüttüğünü ileri sürüyor. Küba’nın karşı istihbarat faaliyetlerini ve ABD’deki siyasal etkisini 1960’lı yıllara kadar götüren rapor, yalnızca Havana yönetimini değil, ABD içinde gelişen geniş bir toplumsal muhalefeti de hedef alıyor.
Raporun temel amacı açıktır: Seçimlere müdahale “ulusal güvenlik”, sol muhalefetin bastırılması “terörle mücadele”, demokratik hakların sınırlandırılması ise “özgürlüğün korunması” adına meşrulaştırılacaktır. Böylece Trump’ın ve Cumhuriyetçi Parti’nin iktidar üzerindeki mutlak denetimini tehdit ettiği düşünülen kişi ve kurumlara yönelik saldırılar için ideolojik ve hukuki gerekçeler üretilecektir.
Raporda şu suçlama yer alıyor:
“Küba rejimi, yaklaşık yetmiş yıldır Birleşik Devletler’e karşı kesintisiz bir yıkım ve sızma harekâtı yürütmektedir. Bu, ABD hükümetinin en üst kademelerine sızan, nesiller boyu Amerikalı aktivistleri devşirip yetiştiren, Amerikan topraklarında eşi benzeri görülmemiş bir sol terör dalgasını destekleyen ve Amerikan tarihindeki en kalıcı ve en yıkıcı yabancı istihbarat sızmalarından birini gerçekleştiren bir harekât olmuştur.”
Bu ifadeler, ABD’de gelişen sol, ilerici ve savaş karşıtı muhalefetin yasal ya da yasadışı her türlü yöntemle tasfiye edilmek istendiğini göstermektedir. Raporda ayrıca Rusya, Çin, İran ve Kuzey Kore’nin yanı sıra çeşitli devlet dışı aktörlerin ABD’nin seçim altyapısını hedef alma kapasitesine sahip olduğu iddia edilmektedir.
Dayanışma kuruluşları “yabancı ağ” ilan ediliyor
Raporda çok sayıda kişi ve kuruluşun adı tek tek sıralanıyor. Presbiteryen Kilisesi tarafından sosyal adalet amacıyla kurulmuş ekümenik bir örgüt olan Interreligious Foundation for Community Organization (IFCO), Küba’yla dayanışma ağı içinde faaliyet gösteren ve “ABD’de radikal ajitasyonu kolaylaştıran” bir yapı olarak gösteriliyor.
The Jericho Movement, Equality for Flatbush, Claudia Jones School, Haitian Women for Haitian Refugees, changingFrequencies, Viva Palestina US ve The People’s Forum gibi kuruluşlar da “Küba’nın ABD’deki ideolojik ağının önemli parçaları” olmakla suçlanıyor.
Ulusal Avukatlar Birliği (National Lawyers Guild – NLG) ile Amerika Demokratik Sosyalistleri (Democratic Socialists of America – DSA) özellikle ağır ifadelerle hedef gösteriliyor. Rapora göre NLG, “Küba’nın ABD’deki ağının en etkili ve en sinsi örgütlerinden biridir.”
Raporda şu ifadeler kullanılıyor:
“Aşırı solcu avukatlarla radikal sokak aktivistleri arasındaki ortaklık, 1960’lardan günümüze kadar ABD’yi sarsan aşırı sol kaynaklı terör ve şiddetin önemli bir bölümünde kilit rol oynamıştır.”
Böylece aktivistlere anayasal hakları çerçevesinde hukuki yardım sunan avukatlar bile bir “yabancı etki operasyonunun” parçası olarak damgalanıyor.
Bir başka bölümde savaş karşıtı örgüt CODEPINK ile kurucuları Medea Benjamin ve Jodie Evans hedefe konuluyor. İş insanı Neville Roy Singham’ın sol örgütlere sağladığı destek abartılı biçimde sunulurken, The People’s Forum kurucuları Manolo De Los Santos ve Claudia De la Cruz da Küba’nın ABD’deki siyasal ağının önde gelen isimleri olarak gösteriliyor.
“Devrimci turizm” suçlaması
Raporun beşinci bölümü “Devrimci Turizm” başlığını taşıyor. Bu bölümde Venceremos Tugayı, “ABD’ye karşı yürütülen en kapsamlı ve en tehlikeli sızma operasyonlarından biri” olarak tanımlanıyor.
Herhangi bir somut kanıt sunulmaksızın binlerce insanın ve çok sayıda dayanışma kuruluşunun “Küba ajanı” olarak damgalanması, sıradan bir dış politika değerlendirmesi değildir. Bu, gelecekte uygulanabilecek siyasal baskıların ve cezai kovuşturmaların hedef listesini oluşturmaktadır.
Rapor, Mart 2026’da ABD yaptırımlarına meydan okuyarak Küba’ya yardım malzemesi götüren Nuestra América – Bizim Amerika Konvoyunu da hedef alıyor. Rapora göre, 33 ülkeden 120 örgüt bu konvoya katıldı.
Katılımcılar arasında ABD Temsilciler Meclisi üyesi Ilhan Omar’ın kızı Isra Hirsi, siyasal yorumcu ve yayıncı Hasan Piker, Britanya İşçi Partisi’nin eski lideri Jeremy Corbyn, Avrupa Parlamentosu’nun eski ve mevcut bazı üyeleri ile Gazze Dayanışma Filosu aktivisti Thiago Ávila bulunuyor.
Küba’yla dostluk ve dayanışma amacıyla faaliyet gösteren uluslararası kuruluşlar da raporun hedefleri arasındadır. Bu yapıların çok sayıda ülkede faaliyet gösterdiği ve Küba’nın istihbarat çalışmaları için kullanıldığı ileri sürülmektedir.
Belediye başkanları, Filistin hareketi ve Antifa da hedefte
New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani, Assata Shakur için düzenlenen bir anmayı kınamayı reddettiği gerekçesiyle eleştiriliyor. Los Angeles Belediye Başkanı Karen Bass ise “komünist rejime sempati duymakla” suçlanıyor.
Raporda George Floyd protestolarının, Antifa’nın yükselişinin ve ABD üniversitelerindeki Filistin yanlısı öğrenci hareketlerinin “bir biçimde Küba’nın etkisiyle bağlantılı olabileceği” ileri sürülüyor. Küba’nın, Kara Panterler, Weather Underground ve Antifa dâhil olmak üzere ABD’nin en etkili radikal hareketlerini şekillendiren “geniş bir devrimci ağ” kurduğu iddia ediliyor.
Kübalı ajanların “yüzlerce paravan örgüt, aktivist grup, dayanışma merkezi, sivil toplum kuruluşu ve ideolojik ağ içinde faaliyet gösterdiği” öne sürülüyor. Bu yapıların toplamda “ABD tarihindeki en büyük, en gelişmiş ve en tehlikeli yabancı etki ağlarından birini” oluşturduğu savunuluyor.
Oysa raporda adı geçen insanların Küba propagandasıyla “radikalleştiğini” ileri sürmek, Goebbelsçi bir propagandadan başka bir şey değildir. Bu insanların siyasal görüşleri, Chris Hedges’in de vurguladığı gibi, Küba tarafından yaratılmamıştır:
“Onların siyasal görüşleri; ırkçılığa, soykırıma, polis şiddetine, Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Dairesi’nin göçmenlere ve ABD vatandaşlarına yönelik baskılarına, neoliberalizme, Amerikan emperyalizmine ve militarizmine karşı mücadele içinde şekillenmiştir.”
Bu ilerici ve hümanist hareketler, kendi toplumlarında yaşanan eşitsizliklere, savaşlara, ırkçılığa ve baskıya tepki olarak ortaya çıkmıştır. Küba’yla dayanışmaları, onların toplumsal mücadelelerinin nedeni değil, sonucudur.
Muhalefet “terörizm” kapsamına alınmak isteniyor
Raporun kullandığı en tehlikeli kavramlardan biri “terörizm”dir. Bu kavram aracılığıyla adı geçen kişi ve kuruluşların ağır terörle mücadele yasalarının kapsamına alınmasının önü açılmaktadır. Trump yönetimi “radikal solu” tasfiye edeceğini zaten açık biçimde ilan etmiştir.
Küba’ya karşı yöneltilen suçlamalar böylece iki amaca birden hizmet etmektedir. Birincisi, ABD içindeki muhalefeti yabancı bir devletin yönettiği tehdit olarak göstermek; ikincisi ise Küba’ya karşı yeni yaptırımları, siyasal müdahaleleri ve muhtemel saldırıları meşrulaştırmaktır.
Raporun sonuç bölümünde şu ifadeler yer alıyor:
“Küba’nın yoksulluğunu zararsızlıkla karıştırmak, tehdidi tamamen yanlış anlamaktır. Küba’nın maddi zayıflığı hiçbir zaman taşıdığı tehlikenin ölçütü olmadı. Gücü her zaman ideolojik, yıkıcı ve parazitikti. Bu güç, kendisini inşa etmeye yardımcı olan Sovyet imparatorluğundan daha uzun ömürlü olmayı başarmış, o zamandan beri Birleşik Devletler’in ortaya çıkan her yeni düşmanına eklemlenerek dikkate değer bir kalıcılık göstermiştir. Bugün Küba; Moskova, Pekin ve Tahran’ın hırslarının, kendi sınırlarımız içinde faaliyet gösteren radikal hareketlerle kesiştiği bir harekât alanı, daha geniş bir Amerikan karşıtı koalisyonun bağlayıcı dokusu olarak hizmet vermektedir.”
Bu ifadeler, Küba’yı yalnızca bölgesel bir hasım değil, ABD içindeki bütün ilerici ve muhalif hareketleri birbirine bağlayan küresel bir komplo merkezi olarak göstermektedir. Böylece Washington, Küba’ya karşı atacağı yeni adımları bir dış politika tercihi olmaktan çıkarıp “ulusal varlığın savunulması” biçiminde sunmaya çalışmaktadır.
McCarthycilikten daha ileri bir saldırı
Raporda adı geçen kişi ve kuruluşlar hiçbir somut kanıt gösterilmeden suçlu ilan edilmektedir. Hukuki güvenceler, masumiyet karinesi ve adil yargılanma hakkı daha soruşturma başlamadan ortadan kaldırılmaktadır. İddiaların önemli bir bölümü çarpıtılmış, spekülatif ya da tamamen uydurma niteliktedir.
Ancak faşist propaganda için gerçeklerin önemi yoktur. Faşist propaganda hakikate değil, korkuya ve nefrete dayanır. Demokrasiye, sola, liberal değerlere ve toplumsal muhalefete yönelik düşmanlığı besler. Toplumun bütün sorunlarının, “iç düşman” ilan edilen kesimler ortadan kaldırıldığında çözüleceği yanılsamasını yaratır.
Bu kampanyanın amacı yalnızca Küba’yı karalamak değildir. Trump yönetimi, Küba’yı bahane ederek ABD’deki bütün ilerici muhalefeti ulusal güvenlik tehdidi olarak tanımlamak istemektedir. Bugün Küba’yla dayanışma gösterenler, Filistin’i savunanlar, ICE baskısına karşı çıkanlar, siyahların haklarını savunanlar ve savaş karşıtı hareketler hedef alınmaktadır. Yarın bu liste çok daha genişletilebilir.
Türkiye’de ve dünyanın birçok ülkesinde benzer faşist kampanyaların sonuçlarını gördük. Önce kara listeler hazırlanır, sonra insanlar vatan hainliği ve terörizmle suçlanır. Hukuk askıya alınır, işkenceler, tutuklamalar ve siyasal tasfiyeler başlar.
Trump yönetiminin hazırladığı bu rapor, yalnızca Küba’ya yönelik yeni bir saldırının ideolojik hazırlığı değildir. Aynı zamanda ABD’deki demokratik ve ilerici güçlere karşı başlatılmak istenen geniş çaplı bir tasfiye harekâtının ilanıdır.
Bu faşist karanlığın nereye varabileceğini tarihsel deneyimlerden biliyoruz. Sessiz kalındığı takdirde insanlığı iyi bir gelecek beklemiyor.
Kaynaklar
- Küba: 21. Yüzyıl Komünizminin Başkenti, ABD Dışişleri Bakanlığı, 2026.
- Chris Hedges, “Faşizme Bir Adım Daha: Trump Kara Listeler Hazırlıyor”, Observatorio de la Crisis, 25 Temmuz 2026.
