YENİ BİR DEVRİMCİ KUŞAK İÇİN (2)- M. Taş

Komünist Ütopyayı Gerçeğe Bağlayan Halkayı Ararken

Komünist ütopyayı bugünün somut gerçekliğiyle buluşturacak kayıp halkayı yeniden kurmak, ancak geniş bir tarihsel sentezle mümkündür:
Marx’ın teorik mirası, Marksist düşüncenin yarattığı zenginlik, yetmiş yıllık sosyalist deneyimlerin birikimi, yüz elli yıllık işçi hareketi tarihi ve çağdaş ilerici-devrimci pratikler… Bunların tümü bir araya geldiğinde, ütopya ile gerçek arasında yeniden bağ kurulabilir.

Bugün işçilerin genel grevlerde, kadın hareketinin kitlesel eylemlerinde, Kürt halkının öz-örgütlenme pratiklerinde, ekolojik direnişlerde ortaya çıkan yeni siyasal enerjiler; özgürlükçü, demokratik, hümanist bir komünist vizyonun zeminini yeniden oluşturmaktadır.
Bu zemin, devrimcilerin gündemine yeni bir siyasal ufuk olarak girmektedir.

Enternasyonal Birikim ve Yerel Gerçekliğin Diyalektiği

Teori, masa başında üretilemez. Gerçek teorik yenilenme, dünya çapında anti-faşist ve anti-kapitalist mücadelelerin pratiğinden doğar.
Enternasyonal başarılar kadar yenilgiler de yol gösterir; yalnızca doğrular değil, yanlışlar da teoriye yön verir.

Türkiye’de devrimci güçler de kendi deneyimlerinden beslenerek, karşılaştıkları zorlukları ortak bir sorgulamaya dönüştürerek bu topraklara özgü bir ideolojik paradigma yaratabilirler.
Anadolu’nun tarihsel birikimi, halkların direnç kültürü, işçi sınıfının mücadele deneyimleri ve Kürt Özgürlük Hareketi’nin geliştirdiği demokratik pratikler, yeni bir komünist yürüyüşün özgün yollarını keşfetmek için güçlü kaynaklardır.

Egemen İdeolojiye Karşı Kolektif Eylemin İnşası

Bugünün Türkiye’sinde temel görev, otoriter-milliyetçi-İslamcı ideolojinin yarattığı sahte umutlara ve bireyci yozlaşmaya karşı milyonları kapsayacak kolektif bir eylem hattı geliştirmektir.

Rejime karşı toplumsal ve siyasal bir altüst oluşu hedeflemek ancak devrimci bir kabarışın doğmasını sağlayacak birlik ve yenilenme ile mümkündür.
Sola uzun yıllar yön veren klasik Marksist açıklamalar, mevcut egemen ideolojiyi geriletmede yetersiz kalmıştır. Bu gerçeği kabul etmek, yenilenmenin başlangıcıdır.

Bugün teknolojiden ekolojiye, feminizmden sınıf hareketine kadar her alanda “devrim” kavramı sıradanlaşmıştır; fakat toplumu baştan sona dönüştürecek politik devrim fikri zayıflamıştır. Oysa otoriter-liberal projelere karşı gerçek bir alternatif ancak politik devrim ufkuyla kurulabilir.

Devrimci hareket halkın içinde güç kazanmadığında, hiçbir devrimci siyaset varlık gösteremez.

Kriz, Yozlaşma ve Karşı-Devrim Dinamikleri

Türkiye, derin ve çok katmanlı bir toplumsal krizin içindedir. Her gün ortaya saçılan yolsuzluk skandalları, ağırlaşan yoksulluk, kurumsal çürümenin sistematik bir hâle gelmesi ve devlet yapısının çözülmesi, geniş kitlelerde köklü bir dönüşüm arayışını büyütmektedir. Erdoğan rejimi meşruiyetini büyük ölçüde yitirmiş; kapitalist düzenin kendisi de ekonomik, siyasal ve ideolojik bir tıkanma içindedir.

Bu düzeni sarsabilecek toplumsal potansiyel mevcuttur; ancak bu potansiyel, örgütlü ve devrimci bir alternatife dönüştürülemediği için dağınık ve etkisiz kalmaktadır. Rejimin “terörsüz Türkiye” ve “barış” söylemleri, gerçekte tek adam yönetiminin meşruiyetini yeniden üretme, Suriye sahasında manevra alanı açma ve kendi çözülüşünü erteleme girişimidir. Barış girişimlerinin desteklenmesi elbette önemlidir; ancak bu çağrıların aynı zamanda kitlelerin öfkesini soğurarak karşı-devrimci bir restorasyon sürecini beslediği de unutulmamalıdır.

Bugünkü konjonktür, nesnel olarak devrimci olanaklar barındırmaktadır. Ne var ki ilerici güçlerin örgütsel zayıflığı ve dağınıklığı nedeniyle bu olanaklar tersine dönmekte, rejimin karşı-devrimci reflekslerini daha da güçlendiren bir zemin oluşmaktadır.

Birlik ve Yenilenme: Devrimci Güçlerin Zorunlu Görevi

Emekçi halkı değişime yönlendirebilmek için devrimci hareketin kendi içinde yenilenmesi ve birliğini koruması zorunludur.

Sosyal medyada, sendikalarda, mahalle örgütlerinde, kadın örgütlerinde, gençlik hareketlerinde ve Kürt demokratik alanında biriken devrimci enerjinin ortak bir zemine taşınması gerekiyor.

Tarihi TKP gelenekleri, mevcut TKP adındaki partiler, TİP, EMEP ve diğer devrimci yapılar, ancak aşağıdan yukarı doğru bir yenilikçi projeksiyon geliştirebildiklerinde gerici dalgayı kırabilir.

Devrimciler tarihi değiştirmeyi hedefler; bunun için de kendi söylemlerini ve yöntemlerini değiştirmekten çekinmezler.
“Devleti ele geçirmek” değil, örgütlü halk iradesiyle ezilenlerin iktidarını kurmak esastır.

Devrimci Süreçlerin Maddi Temeli

Devrimci süreçler gökten inmez.
Zaman Aşınımına uğramış programlarla değil; maddi çelişkilerle, ekonomik krizlerle, egemen sınıflar arasındaki çatışmalarla, kitle hareketlerinin isyan potansiyelleriyle ortaya çıkar.

Somut durumu doğru okumak, doğru yöntemlerle direniş örgütlemek, güncellenmiş bir ideolojik bilince ve örgütlü siyasal güce sahip olmayı gerektirir.

Adaletsizlik karşısındaki öfke başlangıçtır; ama devrimcilik yalnızca öfke değildir.
Devrimcilik: fedakârlık, politik bilinç, sevgi, dayanışma, mutluluk ve kararlılıkla yoğrulmuş örgütlü bir eylemdir.

Yenilenmeyi ve birleştiriciliği sahiplenenler, erişilebilir başka bir dünyanın mümkün olduğunu halka gösterebilir.

Marksizm: Yenilenmenin Teorik Aracı

Maddi gerçekliği anlamanın en güçlü yöntemi hâlâ Marksizmdir.
Sosyalist kurucu deneyimlerin birikimi ve sınıf mücadelesinin diyalektik kavranışı, bugün de vazgeçilmezdir.

Ancak Marksizm, alıntıları tekrar etmek veya geçmişe dogmatikçe bağlanmak demek değildir.
21. yüzyılın değişen dünyasını anlamak, emeğin dönüşen biçimlerini kavramak, patriyarka ve ekolojik tahribat gibi yeni dinamikleri teoriye katmak zorunludur.

Bu nedenle Marksizm, reformist ve anarşist özgürleştirici projelere kapalı değil; aksine eleştirel bir etkileşime açık olmalıdır.

Devrimci Etik: Yenilenmenin Ahlaki Temeli

Yenilenme arayışı yalnızca teorik değil; aynı zamanda etik bir dönüşümdür.

Devrimci örgütler:

Halktan kopmamalı, kendilerini kimsenin üstünde konumlandırmamalı, birbirlerini rakip olarak değil yoldaş olarak görmeli, tartışmalı ama saldırmamalı, alçakgönüllülüğü rehber edinmeli, kolektif zaferleri ve yenilgileri paylaşmalı, düşünce özgürlüğünü titizlikle korumalıdır.

Yıkmak için yıkmazlar; başka bir dünyayı kurmak için cesaretle ilerlerler.
Çünkü kalplerinde “pırıl pırıl bir dünya” taşırlar.

Bugünden Yarının Kuruluşu

Yenilikçi komünistler sabırlıdır.
Daha hızlı bağırmak devrimci olmayı kanıtlamaz; durumu doğru kavramak, halkın bilinç düzeyini yükseltmek ve örgütlenme kapasitesini artırmak devrimci siyaset için esastır.

Bu nedenle: bilimsel araştırmalar, sosyolojik çözümlemeler, sendikal mücadele, yerel örgütlenme ve seçim süreçlerine katılım. Devrimci güç biriktirmenin zorunlu araçlarıdır.

Reformlar gereklidir ama yetersizdir.
Devrim, bugünden atılan adımlarla mümkün olur.

Kadın hareketi, Kürt Özgürlük Hareketi ve ekolojik mücadele, bugünü dönüştürerek geleceğin kapısını aralayan en güçlü deneyimlerdir.

Türkiye’nin patriyarkal, tekçi, sömürücü devlet yapısına karşı mücadele edilmeden bu kazanımların kalıcı olması mümkün değildir.

—

Yenilenmiş Birlik, Yeni Bir Devrimci Kuşak

Yenilenmek için yapılacak çok şey var; fakat bu bir hayal değil.
Birlik, eylem, örgütlenme, bilinç ve yeni deneyimlerle ilerlemek mümkündür.

Bu temeller üzerinde, çok ihtiyaç duyulan yeni devrimci kuşak kendiliğinden doğacaktır.
Görev, onlara temiz bir yol, cesur bir söz ve özgürleştirici bir ütopya sunmaktır.

About Mehmet Tas

Check Also

Ekim Devrimi ve günümüzün iki sorunu

Sevgili arkadaşım, Bu sorunları Ekim Devrimi’nin 100. yılında çok tartıştık. O polemiklere yeniden dönmek istemiyorum. …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com