Radikal solcu entelektüel Toni Negri, 90 yaşında hayatını kaybetti-çeviri – Admin

1970’lerin önde gelen aşırı sol ideologlarından radikal solcu entelektüel Antonio (Toni ) Negri, Cuma akşamı Paris’te 90 yaşında öldü.

1956’da İtalyan Sosyalist Partisi’ne katıldı ve 1963’e kadar üye olarak kaldı, aynı zamanda 1950’lerin sonu ve 1960’ların başında Marksist hareketlere giderek daha fazla dahil oldu.

Siyaset felsefecisi ve üniversite öğretim görevlisi, 1960’ların sonlarında ve 1970’lerin başlarında öğrenci ve işçi hareketinden ortaya çıkan radikal sol grupların mirasçısı olan Autonomia Operaia’nın (İşçilerin Özerkliği) arkasındaki önde gelen teorisyenlerden ve örgütleyicilerden biriydi.

Hareket, İtalya’nın 1960’ların sonlarından 1980’lere kadar süren toplumsal kargaşa ve solcu ve sağcı siyasi şiddet dönemi olan ‘Silahlı Yılları’nda önemli bir rol oynadı.

1973’te İşçi Özerkliği’ni kurdu ve 1979’da dağılana kadar lideri ve ana teorisyeniydi.

1983’te Negri, 13.000’den fazla oyla Radikal Parti ile parlamentoya seçildi, ancak aynı yılın Eylül ayında, İşçi Özerkliği militanlarının terörizm iddiasıyla ‘7 Nisan’ duruşmalarından kaçmak için Fransa’ya sürgüne gitti. Negri, 12 yıllık son cezasını çekmek için Temmuz 1997’de gönüllü olarak İtalya’ya döndü.

2018’de Radikal Felsefe dergisinde “Yine Marx’tan başlayalım” başlıklı makalesinde. Neden Marx’tan başlamalıyız. Neden? Komünist olduğumuz için mi? Hayır, bu cevap ikna edici değil. Başka bir yerden, Lenin’den ya da Mao’dan başlayabiliriz ya da mevcut feminist ya da ırkçılık karşıtı mücadelelerin Marx’a ihtiyacı olmadığına inanabiliriz; Marx’ın Avrupa merkezciliğinin onu bir düşman haline getirdiğini bile düşünebiliriz. Karl Marx için bir özür yazmak burada yapmak istediğim şey değil. Bu benim tarzım değil. Çok uzun zamandır, kadrolu Marksistlerden ve Marx’ı kapalı bir sisteme dönüştüren her okuma çağrısından nefret ettim, o kadar kapalı ki, onu mükemmelliği içinde ortaya koymak için diğer komünistlerle saçma sapan bir kavgaya girmek gerekiyor. Bunun yerine, burada, benim görüşüme göre, eğer komünistsek neden Marx olmadan yapamayacağımızı ve aslında Marx’ın neden komünizmi teşvik etmenin müthiş bir aracı olabileceğini açıklığa kavuşturmak istiyorum. Komünizm, bu dünyanın dayanılmaz olduğu inancını taşır çünkü bizi bir efendinin gücünü ve zenginliğini artırmak için çalışmaya zorlar ve bize kapitalist mülksüzleştirmenin çelişkilerinin asla “düzeltilemeyeceğini” ve nihayetinde savaşa, çevresel yıkıma ve işçilerin sefaletine yol açacağını gösterir. Ama aynı zamanda bu dünyayı yıkmanın, işçilerin üretkenliğini emeğin köleliğinden kurtarmanın, ortak özgürlük, barış ve refah kurumları yaratmanın mümkün olduğu inancını da yaratır……”

About Mehmet Tas

Check Also

Ekim Devrimi ve günümüzün iki sorunu

Sevgili arkadaşım, Bu sorunları Ekim Devrimi’nin 100. yılında çok tartıştık. O polemiklere yeniden dönmek istemiyorum. …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com