İsrail Gazze’de Soykırımla Suçlanıyor-çeviri-ortadoğu


1948’de yeni kurulan Birleşmiş Milletler, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin yanı sıra Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’nin imzalanmasına damgasını vurdu. Soykırım Sözleşmesi, altı milyon Avrupalı Yahudi’nin Nazi Almanyası tarafından öldürüldüğü İkinci Dünya Savaşı’ndaki Holokost’a bir yanıttı. Yahudi asıllı Polonyalı bir avukat olan Raphael Lemkin, savaş sırasında savaş suçlularını kovuşturmak için yasal argümanlar geliştirirken “soykırım” terimini kullandı ve Nürnberg Mahkemelerine yol açtı.

1948 aynı zamanda İsrail’in kurulduğu yıldı. Birçoğu İsrail’i Holokost’tan sonra dünya Yahudileri için güvenli bir sığınak olarak kutlarken, Filistinliler bu döneme Arapça ‘felaket’ anlamına gelen ‘Nakba’ diyorlar. 750.000’den fazla Filistinli evlerinden ve köylerinden sürüldü, mallarına el konuldu ve 15.000’i öldürüldü.

1948 aynı zamanda Güney Afrika’daki beyaz azınlığın Siyah çoğunluğa apartheid uyguladığı ve yarım yüzyıla yakın süren baskıcı bir ayrımcılık sistemi yarattığı zamandı.

Aradan geçen 75 yılda, Soykırım Sözleşmesi’ne rağmen, soykırımlar hala meydana geldi ve çok az sayıda soykırım faili kovuşturmayla karşı karşıya kaldı. Geçen hafta, Güney Afrika’nın İsrail’i Gazze’de soykırım yapmakla suçlayan bir davayı Uluslararası Adalet Divanı’na (UAD) taşımasıyla dünyanın gözü Lahey’deydi.

“Dünya Mahkemesi” olarak da anılan UAD, 11 Ocak’ta toplandı, önce Güney Afrika’nın davasını dinledi, ardından ertesi gün İsrail’in savunması geldi. Güney Afrikalı avukat Adila Hassim şunları söyleyerek başladı:

“İsrail, son 96 gündür Gazze’yi modern savaş tarihindeki en ağır konvansiyonel bombardıman kampanyalarından birine maruz bıraktı. Gazze’deki Filistinliler, İsrail silahları ve havadan, karadan ve denizden bombalarla öldürülüyor. Ayrıca, İsrail’in devam eden kuşatması, Filistin kasabalarının yıkılması, Filistin nüfusuna yeterli yardımın geçmesine izin verilmemesi ve bombalar düşerken bu sınırlı yardımın dağıtılmasının imkansızlığı nedeniyle açlık, susuzluk ve hastalık nedeniyle ölüm riskiyle karşı karşıyalar. Bu davranış, yaşam için gerekli olan şeyleri elde edilemez hale getirir.”

Güney Afrika’nın hukuk ekibinden bir diğeri olan İrlandalı avukat Blinne Ní Ghrálaigh şunları söyledi:

“Her gün ortalama 247 Filistinli öldürülüyor ve öldürülme riskiyle karşı karşıya, bunların çoğu kelimenin tam anlamıyla paramparça oluyor. Her gün 48 anne var. Her saat iki. Ve her gün 117’den fazla çocuk, Unicef’in İsrail’in eylemlerini çocuklara karşı bir savaş olarak adlandırmasına yol açtı. Çok kuşaklı ailelerin tamamı yok edilecekti. Yine de, daha fazla Filistinli çocuk WCNSF olacaktı. Yaralı Çocuk, Hayatta Kalan Aile Yok, İsrail’in Gazze’deki Filistin halkına yönelik soykırım saldırısından doğan korkunç yeni kısaltma.”

İsrail, Gazze’ye yönelik saldırısının, 1.000’den fazla kişinin öldüğü ve 200’den fazla kişinin rehin alındığı 7 Ekim’deki İsrail saldırısının ardından Hamas’ın askeri altyapısına yönelik meşru müdafaa olduğunu söyledi.

Ünlü İsrailli Yahudi gazeteci Gideon Levy, Democracy Now! haber saatinde şunları söyledi: “Bu, biz İsraillilere ayın 7’sinden sonra sonsuza kadar istediğimiz her şeyi yapma hakkı veriyor mu, herhangi bir sınır, yasal sınır veya ahlaki sınır olmadan? Gidip dilediğimiz kadar öldürebilir ve yok edebilir miyiz? Şu anda asıl soru bu.”

Levy, İsrail gazetesi Haaretz’in yayın kurulunda görev yapıyor. Geçenlerde “Gazze’de Soykırım Değilse, Nedir?” başlıklı bir köşe yazısı yazdı. Mektupta şöyle yazıyor: “İsrail’in Lahey’deki tutumunun doğru ve adil olduğunu ve İsrail’in soykırım ya da buna yakın bir şey yapmadığını varsayalım. Peki bu nedir? Bu satırlar yazılırken bile ayrım gözetmeden, kısıtlamadan, hayal edilmesi zor bir ölçekte devam eden toplu katliama ne diyorsunuz?”

Uluslararası Adalet Divanı tarafından emredilen herhangi bir önlemin, İsrail’in en sadık müttefiki ve silah sağlayıcısı olan ABD’nin İsrail’i korumak için düzenli olarak veto hakkını kullandığı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından kabul edilmesi gerekecektir.

Amerika Birleşik Devletleri, 1990’larda Sırbistan’dan, son on yılda Rohingya azınlığına karşı vahşeti nedeniyle Burma’ya, Çin’deki Uygurların toplu olarak hapsedilmesine ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline kadar diğerlerini soykırımla suçlamakta gecikmedi. ABD, Türkiye’nin 1915’te Ermenilere karşı uyguladığı soykırımı 2021’de de olsa 100 yıldan fazla gecikmeli olarak kabul etti.

Ancak Başkan Biden, Hamas’ın İsrail’e saldırısının 100. yıldönümü vesilesiyle yaptığı açıklamada, Gazze’de İsrail tarafından öldürülen ve bunların %70’i kadın ve çocuk olan 24.000’den fazla Filistinliden bahsetmedi. Dışişleri Bakanı Antony Blinken, İsviçre’nin Davos kentinde yaptığı açıklamada, durumun “yürek burkucu” olduğunu söyledi ve “ama ne yapılabilir?” diye sordu.

Başkan Biden Gazze bombardımanına son verilmesini talep etseydi, duracaktı. Şimdi Gazze’de ateşkes için yapılan küresel çağrılara kulak verme zamanı.

-Amy Goodman ve Denis Moynihan, Democracy Now, 18, 01,2024

About Mehmet Tas

Check Also

ROJAVA HEDEFTE- M. Taş

10 Mart Mutabakatı, Halep Saldırısı ve Karşı-Devrimci Yeniden Yapılanma 10 Mart Mutabakatı: Kağıt Üzerinde Kalan …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com