Avrupa’da Rusya ile Ukrayna, Ortadoğu’da ise İsrail ile Filistinliler arasındaki savaşlarda sadece kaybedenler var. Rus ve İsrail askeri güçlerinin Ukrayna ve Gazze’deki masum sivil nüfusa karşı artan vahşeti, Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Başbakan Benjamin Netanyahu’nun serbest bıraktığı zulmü ve şiddeti gözler önüne serdi. Ukraynalı ve Gazzeli siviller ve altyapıları sırasıyla hem Rusya’nın hem de İsrail’in birincil hedefi haline geldi. Sonuç olarak, Ukrayna ve Gazze büyük sivil kayıplar veriyor ve Rusya ve İsrail tecrit ve uluslararası muhalefet açısından ahlaki ve siyasi bir yenilgiye uğruyor.
Uluslararası toplum, Rusya’nın terörizmini kınayan ancak İsrail’in terörizmine izin veren Biden yönetiminin ikiyüzlülüğünü konuşuyor. Amerika Birleşik Devletleri, son 75 yıldır İsrail’in küresel düzeyde siyasi kalkanı olmuştur.
Başbakan Netanyahu’nun Gazze’deki sivillere ve çocuklara karşı yürüttüğü savaş, İsrail’i yalnızlaştırdı ve BM Güvenlik Konseyi’nin ateşkes taleplerini ABD engelledi. Sonuç olarak, İsrail yasal, ahlaki ve ekonomik olarak çöküşte. İsrail, Gazze’de soykırım operasyonlarına başvurmaması konusunda uyaran Uluslararası Adalet Divanı’nda tecrit edilmiş durumda. Mahkeme bu hafta ayrıca, İsrail’in Batı Şeria ve Doğu Kudüs de dahil olmak üzere Filistin topraklarını “işgal, yerleşim ve ilhakının” yasadışı olduğuna dair tanıklıkları dinleyecek.
Savaşın sonunda Putin Rusya’yı, savaş harcamalarını artıran NATO ülkeleriyle karşı karşıya bırakacaktır. Kanada ve NATO’nun Avrupalı üyelerinin toplam yıllık askeri harcamaları 2022’de yüzde 2’den 2023’te yüzde 8’e çıktı. ABD, gereksiz nükleer modernizasyon da dahil olmak üzere askeri modernizasyona rekor miktarda kaynak ayırıyor.
Ukraynalıların benzer şekilde insansız ve silahsız başarılı olabileceklerine inanmak için çok az neden var. Bazıları Batı askeri silahlarının Ukrayna’nın muzaffer olmasını sağlayacağını savunuyorlar. Brookings Enstitüsü’nden Michael O’Hanlon, 24 Şubat’ta Washington Post’ta “Ukrayna’nın düşündüğünüzden daha güçlü” olduğunu savundu. Önde gelen bir İngiliz tarihçi olan Timothy Garton Ash, “Avrupa’nın nihayet Ukrayna’nın zaferi konusunda ciddileşmesinin zamanı geldi” diyor.
Bu arada ABD, İsrail’i durdurmayı reddediyor. İsrail Savunma Kuvvetleri ve İsrail polisi tarafından desteklenen Batı Şeria’daki İsrailli yerleşimcilerin terörizmine karşı uyguladığı beceriksiz yaptırım önlemleri Filistinliler ve Arap Amerikalılar tarafından lanetlendi. Başkan Biden’ın İsrail’e ölümcül askeri silahları vermeye ve diplomatik koruma garanti etmeye aralıksız devam ediyor.
Çok fazla hata yapıldı ve anlamsız katliamların sonu yok gibi görünüyor. Putin, bağımsızlık isteyen Ukraynalıların cesaretini ve kararlılığını hafife aldı. Netanyahu rehinelerin durumunu görmezden geldi ve Gazze’deki tüm Filistinlilerin toplu olarak cezalandırılmasına karar verdi. İsrailliler, 75 yıldır Filistinlilerin çektiği acılara ve topraklarının kaybına sempati göstermedikleri için suçlular. Araplar düzenli olarak “Auschwitz’in ağır sonuçlarına neden katlanmalıyız?” diye soruyorlar.
ABD başkanları, Rusya’nın Avrupa’da bir etki alanı algısının anahtarının Ukrayna olduğunu fark edemediler ve NATO’nun Rusya sınırına kadar genişlemesini istediler. Rusya ile Batı arasında uzun vadeli bir Soğuk Savaş sürekli hale gelecek. Başkan Biden’ın Putin’den “çılgın bir O.Ç.” olarak bahsetmesi, yönetiminin istişare için açık bir kapı izlemeyeceğini gösteriyor. İsrailliler ve Filistinliler arasındaki düşmanlıkların kötüleşmesi de kesindir ve sonuç olarak her iki taraf da daha az güvencede olacak.
CIA direktörü William Burns, “Rusya, NATO’nun doğuya doğru daha fazla genişlemesini potansiyel bir askeri tehdit olarak görecektir” diye açıkladı.
20.yüzyılda Birinci ve İkinci Dünya Savaş’larındaki barbarlığı gördük; Şimdi 21. yüzyılın en büyük zulümlerine tanık oluyoruz. Ukrayna ve Gazze’deki masum kadın ve çocukların Rus ve İsrail askeri güçlerinin vahşetinden ve teröründen korunması gerekiyordu, yapılamadı. İnsanlık için barış dışında başka bir alternatif kalmadı.

Azmettiricilerden bu savaslarda hic söz edilmemis. Hem birinci hemde ikinci paylasim savaslari ulus devletler arasinda bir pazar davasiydi. Gunumuzdeki 3.cusu ise dinastileri,ulus devletleri takmayan kuresel sermaye ile can cekisen ulus devletler arasindadir. Ulus devletler sinirlida olsa nukleer silah kullanabileceklerini telafuz ediyorlar ancak dugmeler kuresel sermayenin elindedir.
Ulus devletin bu surecteki acizligi,otoriter, fasist irkci rejimlerin is basina gelerek örgutlu kazanilmis hicbir hak hukukun islev görmemesi saglanmistir.
Saygilar. Emegine saglik.
yazida sorunlu tespitler var bati vavrupanin konulmamis bu bu savasin bir tarafi olarak tüm batili halklara empoze ettigi desorfationu bu yazida kendisini hissetdiriyor olay saldirgan rusya sonra bunu düzelterek putin odakli zemine cekerek taraf oldugu savasin bizzat yürütücüleri yani savas bize anlatildigi gibi ukrayana ve rusya savasi degil dügmesi USA de basilmisanglo sakson ortaklarinin da aktif oldugu sonradan eu ya dahil ettikleri bir veraset savasidir bu savasia niye ihtiyac duyuldugu küresel finaskapitalizmin icinde oldugu yapisal ve finan krizdir diger taraftan eski kita avrupanin gelisme ifmesi ve uzak asyada cini ve yeni dönemi de oynadiklari roldur USA 21 yüzyilin ilk cereginde yitrdigi dünya hegonomok rolünü yeni adaylara kaptirmamak icin dünyaya atese atmaktadir putin ve onun icerdeki ortaklarinin zafllarini ile oynayarak bu isi olura cevirebilmsir icinde oldugumuz sürec konrolsuz ucu acik bir felakete kaymaktadir konu uzundur kisa tutalim
Savaş artık tam olarak kapitalist güçlerin arasında sürmektedir. Artık mağdur ve mazlum olanlar ile yeniden güçlenenler arasında roller değişerek gidip gelmektedir gibi görünse de katliamlar ve soykırımların giderek ekranlarda bilgisayar oyunu gibi olmasına özen gösterilse de işin aslı anlamaya değer. Dolayısıyla barış isteyenlere saygılar ve sevgilerimi ileterek bu konunun başka açıdan netleştirilmesini öneriyorum.
Yaklaşık dört bin yıllık toplu katliamlar, soykırımların yeniden ve yeniden savaş sebebi olarak sadece sınıflı toplum sistemleri tarihi boyunca sürmesi şaşırtıcı değildir. Bütün canlılar ve insanlar yazılı tarih öncesinde öncesinde komünal topluluklar olarak sakin ve huzurlu, sağlıklı, sonsuz özgür, sınırsız paylaşımcı ve karşılıklı dayanışma içinde yaşıyordu. Ancak zulmün acıların üretildiği günümüze kadar süren ”yaşam hırsızlığı” bir avuç insan tarafından icat edilen ilk tapınak devletiyle kent devleti arasındaki çatışmalarla başlamış. Her iki devlet biçimi de hala devam eden ”yaşam hırsızlığı”nın adeta ilk cehennem ateşini yakmıştır.
Günümüze kadar devam eden Sınıflı Toplumlar Sistemini dağıtacak olan yine modern komünal yaşamı oluşturma arzusudur. Modern insanın en başta gelen işi yaşam hırsızlarının uydurduğu doğayı yenme sevdasından vaz geçmesidir. Bunun için gerekli olan gücün değil güçsüzlüğün örgütlenmesi lazım diye düşünüyorum.