Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad hükümetinin düşmesinden on gün sonra, ABD ile El Kaide arasındaki ittifak açıkça ortaya çıktı. Afganistan’daki Sovyet karşıtı savaş yıllarından (1979-1992) ve New York kulelerinin yıkılmasından sonra yeraltında tutulmuştu. Pentagon her ihtiyaç duyduğunda Libya, Yemen, Sahel ve Suriye’de onları harekete geçirdi. Bağlantı bir kez daha açıkça ortaya çıktı.
Bu arada, Siyonist rejim, Esad sonrası dönemde yedi yüzden fazla operasyonla Suriye’yi bombalamaya devam ediyor ve asla çekilmeyeceği Golan’da bölgesel olarak ilerliyor ve dünya, Heyet Tahrir el-Şam (HTŞ) grubunun veya Levant Kurtuluş Komitesi’nin emiri Ebu Muhammed el-Colani’nin sivil giyinişinden etkilenmiş gibi görünüyor.
HTŞ, 2011’de Körfez monarşileri, İsrail ve Türkiye’nin eşlik ettiği Fransız-Amerikan işgalinin başlangıcından bu yana çeşitli isimler altında ve katliamlarına devam eden aktif bir El Kaide oluşumudur.
1982’de Suudi Arabistan’da doğan Ahmed Hüseyin el-Şara’nın takma adı Ebu Muhammed el-Golani, Şam’a gelişi ve Emevi camisindeki stand-show’undan sonra, düzgün ve sağduyulu askeri üniformasıyla, nişanları olmadan ve fanatik bir mücahitten çok bir üniversite profesörü gibi bakımlı sakalı ile Batı’nın amaçladığı biçimde kendini gösterdi.
“Esad’ın kanlı diktatörlüğüne” karşı savaşan bu ılımlı isyancı, dünyaya konuştu, zaferini ilan etti ve düşünme ve dua etme çağrısında bulundu, insanları diri diri yakan, işkence yapan, tecavüz eden ve önüne geleni sorgulamadan öldüren bu caninin tüm kötü alışkanlığı sonsuza dek unutulması isteniyor. Bir pazarda, bir sokakta veya bir otobüste binlerce masum insanı öldürmek onun şehitlik mertebesine ulaşmak için yerine getirdiği sıradan görevlerdi. Bu alışkanlıktan vazgeçip vazgeçmediğini, çevresindekilerin kameralar önünde düşmanlarının kanayan kalplerini yemeğe devam edecekler mi? Bu konuda net olup olmadığını bilmiyoruz.
Bu eski katil paçavra 2003-2006 yılları arasında yakalanana kadar Irak’ta ABD’ye karşı savaştı. Korkunç Ebu Galip de dahil olmak üzere Irak’taki çeşitli hapishanelerde beş yıl tutuklu kaldıktan sonra, 2011’de Suriye’ye döndü ve El Kaide’nin Levant’taki korkunç kolu olan Nusra Cephesi’ni (Büyük Suriye Halkı için Zafer Cephesi) kurdu. IŞİD’i yeni kuran eski patronu Ebu Bekir El Bağdadi’den ayrıldıktan sonra El Kaide’ye sadık kaldı. 2013 yılında ABD dışişleri Bakanlığı onu “küresel terörist” ilan etti ve başına 10 milyon dolarlık bir ödül koydu.
Şimdi Suriye’nin bu sözde güçlü adamı birlik çağrısında bulunuyor, Suriyelileri işlerine geri dönmeye çağırırken, kendisi ve imanlı kardeşleri yüzünden ülkeyi terk etmek zorunda kalan milyonlarca göçmene kollarını açıyor, çünkü onlar hayal edilebilecek en geniş dehşet yelpazesini zarif bir vahşetle uyguladılar.
El-Colani, 2017’de El Nusra Cephesi’nden kesin olarak koptu ve 2021’den itibaren köktendinci mücahitlerden ılımlı isyancılara dönüşüm yolculuğuna başlamak için Heyet Tahrir el-Şam’ı kurdu.
2021’de bir Amerikan medya kuruluşuyla yaptığı ilk röportajında, iş arayanlar gibi: mavi ceket, kravat ve düzgünce taranmış saçlarıyla sorulara cevap verdi.
Suriye’nin kuzeybatısındaki İdlib bölgesinde Washington ve Ankara’nın desteğiyle bir yer edinen örgüt, emirin dinci polisine uygulattığı şeriatın (İslam hukuku) aşırı versiyonunda yaşamanın ne demek olduğunu bilen iki milyondan fazla insanın hayatını ve kaderini kontrol etti. 1967’de ailesini takma adını aldığı Golan’daki atalarının köklerini terk etmeye zorlayanların Batılı veya Siyonist mevzilere saldırmamaya yemin etmiş ve bir daha asla geri dönememeye karar vermiştir.
Şu andan itibaren, Suriye’nin yeni diktatörü, El Colani’den daha çok El Şeriat, kendisini Washington tarafından kendilerinden biri olarak kabul edilecek kadar ılımlı bir güvenilir olarak sunacak.
Eski terörist şimdi herkesle bir anlaşma yapmaktan çekinmiyor: Hıristiyanlar, Kürtler, Şiiler, birkaç hafta öncesine kadar imajını artırmak için şiddetle zulmettiği İsmaililer. Halkının birçoğu hala Şam sokaklarında ve Lazkiye gibi diğer şehirlerde Esad’ın ait olduğu Şii kökenli bir dini akım olan Alevileri avlıyor ve onları bulundukları her yerde infaz ediyor.
El-Colani’nin kirli imajını temizlemenin ötesinde, 10.000’den fazla adamından kaçının onu takip etmeye ve cihada kesin olarak ihanet etmeye istekli olduğunu bekleyip görmemiz gerekecek. Mücahitlerinin çoğunun, özellikle de Orta Asya’dan gelenlerin, hala bir halifelik kurulmasını istiyor ve yeni Suriye bayraklarının ormanları arasında hala ayırt edilebilen Vahabi İslam’ın bayraklarını indirmeyi reddettiği biliniyor.
Yeni ve eski arkadaşlar
Şam’a girişinden bu yana verdiği hemen hemen tüm röportajlarda tekrarlamaktan yorulmayan eski emirin kaç adamının onunla aynı fikirde olacağını bilmiyoruz: “Kelimelerle değil, eylemlerle yargılayın”.
Bu arada, Suriye gerçeği ve terörizm ile Batılı istihbarat teşkilatları arasındaki iç içe geçme hakkında belki de dünyada en çok bilgi sahibi olan insanlardan biri olan Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, Heyet Tahrir el-Şam’ı (HTŞ) “Selefi-cihatçı” mafya olarak nitelendirdi ve Türk Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) tarafından finanse edildiğini ilan etti. Katar tarafından sağlanan silahlarla ve NATO ve Tel Aviv’in tam desteğiyle bu duruma geldi. Batı medyası Emiri “ılımlı bir cihatçı”, “pragmatik ve karizmatik bir lider” ve “ceketli bir devrimci”, “azınlıkların haklarına saygılı yeni bir Suriye inşa etmeye gelen” veya “cihadı reddeden kurnaz ve acımasızca pragmatik bir politikacı” olarak nitelendirdi, Suriye’yi birleştirmeyi amaçladığını söylerken yakın zamana kadar dünyanın en tehlikeli on teröristinden biri olarak kabul edildiğini unutarak.
HTŞ’yi ve emirini Afganistan’dan ilk tebrik etmeye gelen eski arkadaşlarını El Colani nasıl karşıladığını bilmiyoruz. Levant’taki zafer duyulduktan hemen sonra, Arap dünyasında ulusal ve laik hareketlerin ortaya çıkmasını önlemek için 1928’de bir İngiliz kuruluşu olan İhvân el-Müslimûn’un (Müslüman Kardeşlerin) birçok kolu, o zaman global güç olan Sovyetler Birliği’ne daha yakın olabilirdi.
Mısır’da doğan Müslüman Kardeşler, Ürdün, Lübnan, Suriye ve diğer ülkelerden gelenler arasında, o zamandan beri el-Colani gibi tüm gruplara, Afgan Talibanı’ndan Nijeryalı Boko Haram’a ve İslam dünyasına dağılmış otuz oluşuma felsefi temel sağladılar.
Emir’in son açıklamaları ve Netanyahu ve Biden ile yakınlaşması ışığında şimdiden pişman olacak olan Hamas’tan da tebrikler geldi. Filistin İslami Cihad da el-Colani’yi tebrik etmekte gecikmedi.
Bu arada, HTŞ teröristlerine karşı Beşar Esad’ın yanında savaşan Hizbullah’ın sözcülerinden biri durumu “önemli, tehlikeli ve yeni bir dönüşüm” olarak nitelendirdi.
Belki de eski kardeşlerinin çoğu, Golani’nin Netanyahu’ya ve tüm Siyonist ayak takımına karşı şiirler okuyarak bir anını bile boşa harcamadığını düşünüyor olabilirler. Ancak o “İsrail’le tam barışa gideceğiz” diyerek Siyonizm’e sadakatini gösteriyor. Hedefinin Kudüs ve Golan Tepeleri’ni kurtarmak olduğunu belirten Hizbullah’ın aksine, “Suriye iç savaşının başlangıcından bu yana İsrail’e karşı hiçbir zaman eleştirel bir yorumda bulunmadık.” Şiirsel bir edayla ekliyor: “İsrail, Suriye bahçesine bir gül dikecek.” Hiç şüphe yok ki, İslam coğrafyasının bir köşesinde birleri, Ebu Muhammed el-Colani’nin adını tekrar ederek kılıcını bileyecektir.
-Guadi Calvo, Rebelion, 23/12/2024
Guadi Calvo, Arjantinli bir yazar ve gazetecidir. Afrika, Orta Doğu ve Orta Asya’da uzmanlaşmış Uluslararası Analist. Facebook: https://www.facebook.com/lineainternacionalGC.
