DÜNYA AŞIRI SAĞA YÖNELİYOR, ANTİ-FAŞİST CEPHEDE BİRLEŞELİM-M. Taş

“İnsanlar iradelerinden feragat ediyor, normal zamanda yapılamayan işlerin yapılmasına izin veriyor, keskin bir kılıcın ancak kesebileceği düğümlerin atılmasına olanak sağlıyor, sadece halk isyanlarının yürürlükten kaldırabileceği yasaların kabul edilmesine izin veriyor ve ancak ayaklanmaların yıkabileceği diktatörlerin iktidara gelişini alkışlıyor.” Antonio Gramşi

Avrupa Parlamento seçimleri yeni yapıldı. Aşırı sağın zaferi, birliği oluşturan 27 ülkede yankılandı. Oy veren nüfus, zaten azalmış olan sosyoekonomik hakların azalacağını, kıtanın Rusya’ya karşı bir savaşa dahil olabileceğini bile bile, yaşam standardının nasıl giderek kötüleştiğini ve tüm kıtanın giderek Amerikan siyasetinin piyonu haline geldiğini görmesine rağmen ve en kötüsü Gazze’de işlenen soykırımı seyrederek cellatlarına oy verdi. Beyaz üstüncülük, yabancı düşmanlığı ve muhafazakar bir anti-komünist terör zafer kazandı.

Dünyanın öteki tarafında benzer yıkıcı değişimler oluyor. Geçen hafta yaklaşık 1 milyar seçmenle dünyanın en kalabalık demokrasisi olan Hindistan’da Narendra Modi, Hindutva milliyetçi mitini açıkça yücelten, sözde “saf” bir Hindistan arayışında, tüm azınlıkları kategorik olarak dışlayan, Hitler ve Mussolini hayranı olan Subhash Chandra Bose’un gururlu varisi yeniden seçildi.

Amerika Birleşik Devletleri’nde, sözde demokrasi ve özgürlüğün beşiğinde seçimler yaklaşıyor. Göçmenlerin geldiği ülkelere atıfta bulunan “bok çukuru ülkelerden” bahseden Donald Trump’ın kazanma ihtimali var.  Öte yandan Latin Amerika’nın çeşitli bölgelerinde, halk cellatlarını seçiyor (Arjantin’de Javier Milei, Brezilya’da neredeyse yine Jair Bolsonaro) ya da Şili’de yeni bir anayasaya karşı oy kullanıyor ve böylece Pinochet diktatörlüğünün miras bıraktığı Magna Carta’yı destekliyor. Kolombiya’da aşırı sağ sokaklarda devlet başkanı hümanist, çevreci Petro’ya göz açtırtmıyor.

Genel anlamda, kapitalist sistemin köhne demokrasilerinin izin verdiği ölçülerde: temel hiçbir şeyin değişmeyeceğini bilerek seçmen kendi cellatlarını seçiyor, ilmiği kendi elleriyle boyunlarına geçiriyorlar. Aşırı sağın tüm akımları “her zaman üstünlükçü, ırkçı, ataerkil ve homofobiktir, her türlü çeşitliliği dışlayan muhafazakardır.” Ama hepsinden önemlisi bunların tamamının kapitalizmin sadık savunucuları, neredeyse elli yıldır neoliberal planlarla dayatılan vahşi kapitalizmin savunucularıdır. Bunlar, pazarın kayıtsız şartsız eğemenliğini, sermayenin emekçi kitleler üzerindeki mutlak üstünlüğünü, belki de açıkça farkında olmadan, toplumsal protestoların yerle bir edilmesini ve on yıllardır dayatılan “her koyun kendi bacağından asılır” ilkesinin mutlak bir hayranlıkla tanrılaştıranlardır. Onlara göre, “Devlet sadece yoksulluğun nasıl yaratılacağını bilir, zenginlik vatandaşlar tarafından devlet sayesinde değil, devlete rağmen üretilir. Devlet, sosyal retorik ambalajı ile hırsızlık ve yağmanın yasal tekelini oluşturur” (İspanyol aşırı sağcı Manuel Fernández Ordóñez.)

Halk düşmanı aşırı sağa yönelişin nedeni nedir? Bu kafatasçı gericilik neden büyük çoğunluk tarafından destekleniyor? Endişe verici olan şu ki, sol bu fenomen karşısında şaşkına dönmüş durumda, hiçbir parti bunlara nasıl tepki vereceğini tam olarak bilmiyor. Bize ne oluyor da bizi gömecek olanlar karşısında üç maymunu oynuyoruz?

Sol ne yapacağını bilmez bir haldeyken büyük halk kitleleri anlaşılmaz davranışlarda mı bulunuyor? Bu davranışları yapan insanlara aptal, geri zekalı demek ne kadar doğru? Yani sağlıklarına zararlı olabileceğini bile bile sigara içtiklerini veya ölümcül bir kazaya neden olabileceğini bile bile sarhoşken araç kullandıklarını söylemek gibi olmaz mı? Evet aynen böyle olur. Neyin yanlış neyin doğru olduğunu kitlelerin psikolojisini analiz eden Psikanaliz gösterecektir. Kolektif davranışlar; moda, holiganlar, stadyumlardaki çılgınlıklar, linçler, şiddetlendirilmiş vatanseverlik vb. “aptallık” değildir. Aşırılık yanlısı adaylara oy verme eğilimi de yarı intihar eğilimi değildir.

Çok karmaşık davranışlar oldukları için, onları tek bir nedene bağlayamayız, bu nedenle karmaşık çok nedensel faktörlerle karşı karşıyayız. Kapitalist sistem kendini sürdürme eğilimindedir, sağ ve aşırı sağ muhafazakarlık buna hizmet eder. “Dünya çoğunlukla sağcıdır; giderek daha sofistike tekniklerle yönetilen büyük seçmen kitlesi sağcıdır.“ Sistem kendi dinamikleriyle yürüyor, bu  nedenle kapitalist kurumların seçimlerinde oy kullanarak gerçek bir değişime izin vermez. Ancak sistemi koruyan aşırı sağ projeler sandıkta kazanıyor ve bir ülkeden öbürüne yayılıyor. Mali sermayenin beslemesi sağ basının nefret söylemi zirve yapıyor: “yoksullar tembel oldukları için yoksuldur”, “göçmenler vatandaşlar için bir tehlikedir”, “cinsel çeşitlilik ve her türlü olası farklılık pisliktir,” “ateistler ve kürtaj yanlıları geleneklere hakarettir”. Dünyanın büyük halk kitleleri, kapitalizm gibi giderek adaletsizleşen, acımasız ve ölümcül hale gelen, ezen ve dışlayan sisteme tepki göstermek yerine onu onaylıyor.

Dört temel faktör halkın iradesindeki bu değişimi etkilediğini düşünüyorum. Bunlar; son yıllarda yükselen neoliberalizm, emperyalist egemenlik için bölgesel savaşlar ve son yıllarda yeni sosyalist projelerin yenilgileri.

Faşizme dur diyebilecek sosyalist projelerin itibar kaybetmesi kitlelerin aşırı sağı alternatif görmesine yaramıştır. Bilindiği gibi Sosyalist ideoloji, 1848’de Komünist Manifestonun yayınlanmasıyla, tam 176 yıl önce kapitalist sömürüye karşı bir toparlanma çağrısı olarak ortaya çıktı, bugün de geçerliliğini koruyor. Pek çok koşul değişti: egemen sermaye artık tekelci, emperyalist, küresel, finans sektörünün artan üstünlüğü ve üretim yöntemleri önemli ölçüde değişti: robotlar ve yapay zeka, büyük insan kitlelerine hizmet yerine, yalnızca insanları giderek dışlayan egemen seçkinlere fayda sağlıyor. Dünya çoktan iki kutba ayrılmış durumda. Zengin Kuzey; Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada, Batı Avrupa, Japonya ve yoksul Güney; Afrika, Latin Amerika, Asya’nın bazı bölgeleri. Marx ve Engels’in henüz bilmediği, kapitalizmin yarattığı doymak bilmez tüketimcilik, sorunları daha da karmaşık hale getirerek, sürmekte olan korkunç ekolojik felaketi (Antroposen) üretiyor. “Klasik” fabrika işçi sınıfı eriyor, yapıbozuma uğruyor, uygulamalara, Glovo bisikletlere ve Uber arabalarına yöneliyor. Ekonomi ve dolayısıyla işçi sınıfı platformlaşmıştır. Sendikal hareket krizde ve çalışanları örgütlemede büyük zorluklarla karşılaşıyor. Sendikalar, işçi sınıfına ve onların günlük yaşamlarına yabancı. Çok azı emekçilerin çağrılarına cevap verebiliyor. Neoliberal propaganda işçileri birbirine düşürüyor.

Bu yöneliş karşısında ne yapmalı?

İçinde bulunduğumuz zaman sosyal değişimi zorlayan bir zaman değil. Aksine, aşırı muhafazakarlık zamanıdır. Daha doğrusu: bunlar nefret zamanlarıdır, değişim fikrine karşıdır, yeni ve alternatif olan her şeye karşı, nefretin körüklendiği zamanlardır. Bilimsel komünizme ve sosyal sınıfların olmadığı bir topluma doğru ilerlemek yerine, ortaçağ karanlığına, Engizisyonunlara ve ilkel köleliğe geri dönüyoruz. Kırbaçlar artık elektronik, yapay zeka tarafından yönetiliyor ve sosyal ağlar tarafından yayılıyor ve mutlu bir şekilde kabul görüyor.

Eşitlik arayan güçler olarak, ilericiler, devrimciler ve solcular olarak, emekçi halkın yandaşları olarak, hiç kimsenin kimseden daha değerli olmadığına inanmaya devam eden insanlar olarak, bu sele, bu kasırgaya karşı direnmeliyiz ve söz konusu bu rezil adaletsizliği ve savaşları kınamalıyız.

Gerici eğitim müfredatına, ırkçı tarikatlara, cinayet şebekesi faşist MHP’ye ve her türlü milliyetçiliğe karşı etkili ve yığınsal bir mücadele vermek için DEM, TİP, SOL Parti, EMEP ve diğer sol partilerden oluşan  anti-faşist tek bir cephede birleşelim.

–Eva Illouz ensayo, Fascismo y democracia: el gusano en la manzana, nueva sociedad,  MARZO – ABRIL 2024

-Marcelo Colussi , El mundo va hacia la derecha, Rebelión, 12/06/2024 | Mundo

–Stéfanie Prezioso, The Antifascist Left, the catalyst, spring 2024

About Mehmet Tas

Check Also

Ekim Devrimi ve günümüzün iki sorunu

Sevgili arkadaşım, Bu sorunları Ekim Devrimi’nin 100. yılında çok tartıştık. O polemiklere yeniden dönmek istemiyorum. …

2 comments

  1. Alişan Özdemir

    60-70’li yıllar umut yıllarıydı. Sonra her şey geriye gitti: Sosyalist blok yıkıldı, neo-liberalizm yayıldı, eskinin sömürge ülkelerinde popülist diktatörler yönetimi ele geçirdi, bu ülkelerden kaçış (göç) başladı ve sürüyor. Göçlerin etkisiyle kapitalistler ucuz iş gücüne kavuşurken, işçiler uzun yılların mücadelesiyle elde ettiği hakları yitireduruyor. Gelişmiş kapitalist ülkelerde emekçilerde milliyetçilik gelişti.
    Küreselleşmenin önünde tüm kapitalist ülkelerde popülist-milliyetçi-neoliberal politikacıların-yönetimlerin engeli var. “Demokrat” Biden, ABD pazarın küçülmemesi için savaş alanları açıyor. Cumhuriyetçi Trump kazanırsa savaş alanlarını değiştirecek ya da yenilerini ekleyecek.
    Kimi arkadaşlar, “İnsan doğuştan iyidir, kapitalist toplum içinde bozuluyor!” diyor. Kimi arkadaşlar, “İşçi sınıfı bizi kurtaracak!” diyor. Dünya aşırı sağa yönelirken, “o iyi insanlar”, “o kurtarıcı işçi sınıfları” nerede, ne yapıyor?
    Tüm canlı bireyler önce kendilerini ve en yakınlarını düşünür. İnsanlar da canlı bireylerdir, bencil ve çıkarcıdırlar doğuştan. Tarihsel değişmeyi açıklayan bu gerçekliktir. Yine de tüm insanlara, insan oldukları için saygı duyarım; ama geçekliği bilerek eylem planı yaparım. Solcuları gruplara bölen, hatta birbirine düşman eden canlıların (insanların) doğuştan gelen özelliğidir. Her grup kendisinin “en doğru” olduğunu, ötekilerin yanlış hatta ajan olduğunu ileri sürerken, antifaşist cepheyi oluşturmak çok zordur.
    İnsanlığı bu gidişten kurtaracak olanlar; hayvansı özelliklerini, bencilliği bir yana bırakmayı becerebilen “iyi-doğru-güzel” insanlar olacaktır.

  2. birleşmiş milletler belgelerini tanıyabilme.. tanıtabilme.. yayabilme ve geliştirebilmeyi de unutmadan.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com